Omgaan met eenzaamheid bij cliënten in woonzorgorganisaties
Laatst bijgewerkt op: 19-05-2026
Eenzaamheid komt veel voor bij mensen die langdurige zorg ontvangen en is niet altijd zichtbaar. De richtlijn 'Eenzaamheid in de langdurige zorg - Omgaan met eenzaamheid bij cliënten in woonzorgorganisaties' geeft informatie over hoe je goede zorg en ondersteuning geeft aan cliënten die wonen in een woonzorgorganisatie.
In het kort
Type interventie
Richtlijn
Voor wie
Zorgverleners, Artsen VG, Verpleegkundigen
Cliëntgroep
Ouderen, Mensen met een beperking
Sector
Ouderenzorg
Soort kennis
Onderzoek
Bron
Richtlijnen Langdurige Zorg
Ontwikkelaar
SKILZ
De richtlijn 'Eenzaamheid in de langdurige zorg - Omgaan met eenzaamheid bij cliënten in woonzorgorganisaties' geeft informatie over hoe je goede zorg en ondersteuning geeft aan cliënten die wonen in een woonzorgorganisatie. Ook binnen een woonzorgorganisatie kunnen mensen zich, ondanks het gezamenlijk wonen, zich eenzaam voelen. Eenzaamheid is niet altijd zichtbaar en het is voor sommigen een moeilijk onderwerp om over te praten.
De richtlijn richt zich op cliënten in woonzorglocaties.
Artsen VG, begeleiders, geestelijk verzorgers, (gz-) psychologen, (psychosomatisch) fysiotherapeuten, sociaal werkers, vaktherapeuten, verpleegkundigen, verpleegkundig specialisten, verzorgenden en andere zorgverleners in de langdurige zorg.
De richtlijn biedt aanbevelingen, achtergrondinformatie en praktische hulpmiddelen om eenzaamheid te herkennen, bespreken en aanpakken in de langdurige zorg.
Voor het ontwikkelen van de richtlijn zijn een multidisciplinaire werkgroep, een cliëntenwerkgroep en een klankbordgroep opgericht. De richtlijn is opgesteld op basis van de richtlijnmethode van SKILZ.
