Het Namaste Familieprogramma is een zorgprogramma waarin medewerkers sessies geven, samen met mantelzorgers en vrijwilligers in een huiselijke, rustige ruimte. De minimale frequentie is één keer per dag een sessie van minimaal één uur. De ideale frequentie is twee keer een sessie van maximaal twee uur. Betekenisvolle activiteiten worden aangeboden om contact te maken. Hierbij worden de zintuigen gestimuleerd. Comfort, contact en plezier staan centraal.

Bekijk hier de instructievideo die laat zien hoe een Namaste sessie eruitziet.

Op de website van het UNC-ZH staat de Namaste toolkit met verschillende materialen die je kunt downloaden om met het programma aan de slag te gaan. Denk aan: handleidingen voor managers, zorgprofessionals en mantelzorgers/vrijwilligers, instructievideo's, trainingsopzet, business case, implementatieplan, weekschema, handige checklists, onderzoeksbevindingen en nog veel meer.

Alice woont in een verpleeghuis. Ze is veel in haar kamer en glimlacht zelden. Het personeel denkt dat ze wellicht altijd al teruggetrokken was. Er is geen familie en geen levensverhaal bekend. 

Alice loopt dagelijks door het verpleeghuis, op zoek naar ‘iets’. Ze kijkt kamers in, maar vindt niks. Ze raakt van slag als medewerkers haar willen helpen met wassen of aankleden. 

Namaste Familieprogramma 

Het verpleeghuis start met het Namaste Familieprogramma. Ze gebruiken knuffels en poppen tijdens sessies. Alice doet niet mee , want ze houdt niet van aanraking. 

Op een dag loopt Alice langs de Namaste ruimte. Ze ziet een babypop in een stoel. Alice glimlacht, pakt de pop voorzichtig vast en zegt: "Eindelijk heb ik je gevonden... ik heb je al mijn hele leven gezocht." Ze gaat met de baby in de schommelstoel zitten. 

Resultaat

Dit is een keerpunt voor Alice. Ze sluit nu vaker aan bij sociale activiteiten omdat ‘haar baby’ dat leuk vindt. Ze eet beter en voert haar baby. Het personeel vermoedt dat Alice ooit een kind heeft gehad dat bij haar werd weggenomen. 

Alice is nu veel gelukkiger en loopt niet meer zoekend rond. 

De kwaliteit van leven van verpleeghuisbewoners met dementie is suboptimaal. Dit leiden we af uit het feit dat onbegrepen gedrag en pijn veel voorkomen bij verpleeghuisbewoners met dementie. Onbegrepen gedrag komt vaak voort uit onbevredigde behoeften, die voor mensen met dementie lastig zijn om te uiten. Dit kunnen allerlei soorten onbevredigde behoeften zijn, zowel op fysiek als psychosociaal gebied. Het Namaste Familieprogramma richt zich op het vervullen van deze behoeftes door dagelijks:   

1. op een rustig tempo persoonsgerichte activiteiten aan te bieden waarbij aanraking, ontspanning en oprechte aandacht centraal staan
2. te controleren op pijn en ongemak
3. storende omgevingsprikkels te vermijden

Door mantelzorgers van bewoners te betrekken bij betekenisvolle activiteiten, wordt hun contact met de bewoner versterkt en de sociale isolatie van de bewoners verminderd.

Voor een duurzame implementatie van het Namaste Familieprogramma zijn er een aantal belangrijke succesfactoren: een goede voorbereiding, steun en facilitering vanuit het management, prioritering door personeel en familiebetrokkenheid. De voorbereiding vraagt extra tijd, maar het programma is op termijn zonder extra personeel uit te voeren.

Het Namaste Familieprogramma vermindert onbegrepen gedag bij verpleeghuisbewoners met dementie, waardoor er minder medicatie nodig is. Er wordt ook een positieve impact ervaren in de interactie van de verpleeghuisbewoners en hun zorgmedewerkers en mantelzorgers. Het programma heeft de potentie om de kwaliteit van leven van verpleeghuisbewoners met dementie te verbeteren en een transitie naar persoonsgerichte, welzijnsgerichte zorg te bewerkstelligen.

UNC-ZH | LUMC