Toon zoekbalkToon menu

Kennisplein voor verpleging, verzorging, zorg thuis en eerste lijn

Corona

Bezoekregeling verpleeghuizen opnieuw verruimd 11/06/2020

Vanaf 15 juni mogen bewoners van verpleeghuizen meer dan één bezoeker ontvangen. Voorwaarde is wel dat het verpleeghuis vrij van corona-besmettingen is. De veelgestelde vragen over de bezoekregeling bij verpleeghuizen heeft ActiZ geupdate. 

Handreiking bezoekregeling

Vanaf 15 juni mag een bewoner van een verpleeghuis weer meerdere bezoekers ontvangen, indien het verpleeghuis vrij van corona-besmettingen is. Voorwaarde is wel dat er 1,5 meter afstand wordt gehouden. De handreiking die helpt bij het vormgeven van een bezoekregeling is nu geupdate. Er is meer ruimte voor maatwerk per verpleeghuis. De handreiking is gemaakt door ActiZ, Alzheimer Nederland, LOC, V&VN, Verenso en Zorgthuisnl.  

Bezoekverbod sinds 20 maart

Sinds 20 maart geldt een bezoekverbod voor verpleeghuizen. Er werd alleen nog bezoek toegelaten bij mensen die stervende zijn. Maar hoe langer dit bezoekverbod gold, des te groter werd de impact. Ook met name voor bewoners met dementie, die de situatie niet kunnen begrijpen.

Creatieve oplossingen bij bezoekverbod verpleeghuizen

Reageer op deze pagina

JOUW REACTIE
Wil je een link invoegen in de tekst? Zet de link tussen vierkante haken: [www.zorgvoorbeter.nl]



Reacties

Angelique IJkema 1/7/2020

Voor iedereen die hulp nodig heeft met het welzijn en de vrijheid voor de ouderen kan mij contacten of lid worden van onze Facebook groep!! https://www.facebook.com/groups/588722478694158/permalink/588722515360821/


Fokke 30/6/2020

Degene die dit getuigenis vandaag leest, moet het met mij en mijn familie vieren omdat het voor sommige mensen allemaal als een grap begon en anderen zeiden dat het onmogelijk was dat ik nu zes jaar getrouwd ben zonder kinderen, de dokter zei dat ik een laag aantal zaadcellen heb, dus mijn vrouw vroeg om een ​​scheiding, ze was het beu om bij me te zijn. Ik heb mijn best gedaan, maar niets werkte. Ik dacht dat ik haar niet meer zou zien totdat ik een oude vriend van mij ontmoette die me vertelde over een tovenaar genaamd Dr.Igbinovia. , gaf ze me zijn e-mail. Postadres en mobiel nummer. Ik nam contact met hem op en hij verzekerde me dat mijn vrouw binnen drie dagen bij mij terug zou komen als ik maar bereid ben de belastingen te betalen die ik met hem samenwerk voor slechts één dag en hij bereidde een lovespell en medicijn voor mij en de laatste vertelde Hij me dat mijn vrouw komt terug. 's morgens heel opgewekt kwam mijn vrouw huilend om vergeving vragen en zei dat het het werk van de duivels was, dus ik sta nog steeds versteld van dit wonder, ik kon het me niet voorstellen, maar zodra ik klaar was met schrijven, twee maanden later mijn vrouw werd zwanger het was als een wonder dus houd je schaamte niet hij deed het voor mij en ik geloof dat hij het ook voor jou kan doen. Als je zijn hulp nodig hebt, kun je contact opnemen met zijn e-mail: doctorigbinovia93@gmail.com of WhatsApp / Viber of bel hem nu: +2348144480786 Dr.Igbinovia behandelt ook: onvruchtbaarheid, HIV / AIDS, HERPES 1/2, KANKER, hepatitis B, Als je zwanger wilt worden


Anne 24/6/2020

Straks is de zomer voorbij en dan komen ze er in DenHaag achter dat er nog mensen in verpleeghuizen/verzorgingstehuizen wonen (ouderen maar ook jongeren) Oh ja, die mogen ook weer naar buiten, sorry, die waren even buiten beeld.
Hoe kan je verklaren dat alles maar verruimd wordt en dat die mensen nog steeds binnen moeten zitten?
Wordt je ziek van de buitenlucht en zonneschijn? Ventileren is toch zo goed? Maar vooral binnen houden.
Zeker geen economisch belang bij....


cristina hoek 23/6/2020

Vrijheids- beroving mag blijkbaar in Nederland, wij willen verder met ons leven zolang we het nog hebben, en zolang we nog iets kunnen doen, kinderen 3 maanden niet op bezoek, onze hond 11 jaar oud zit al meer dan 3 maanden bij mijn moeder, wij leven op bed, 24 uur pijn, niet meer naar buiten kunnen zonder hulp....mijn man heeft posttraumatische dystrofie in armen en benen, dystonie, diabetici, en ik heb fibromyalgie / lyme, heupdysplasie, ze Kunnen daar in Den Haag wel denken wij hebben de tijd wel, maar die tijd hebben wij niet... we gaan alleen maar achteruit, hopelijk krijgen we nog de tijd om nieuwe herinneringen te maken met ons gezinnetje, en ons meissie... onmenselijk dit alles wordt ons afgepakt, wat voor een leven heb je dan nog?


Monique Jansen 23/6/2020

Wanneer gaan we naar den haag om voor ze op te komen. Onze stem voor hen te laten horen. Want zij durven en kunnen het niet, bang voor represailles. De generatie die de wederopbouw heeft meegemaakt, de oorlogsjaren, en nu dit. Zij kunnen niet voor zichzelf opkomen, dus vertel me, wat kunnen wij organiseren om dat voor hen te doen?


Brenda Reimers 19/6/2020

In verpleeghuis Makroon te Amsterdam mogen vanaf maandag 22 juni 2 vaste bezoekers een bewoner bezoeken. Wat ik onduidelijk vind, moeten de 2 bezoekers gelijk komen of kunnen de bezoekers op verschillende dagen komen? Bijvoorbeeld de één op maandag en de andere op vrijdag. Soms lukt het namelijk niet om samen te komen. Is een bezoek elke dag, 1 x per week of 1 x per maand? Ik heb al meermalen proberen te bellen voor vragen maar ik krijg altijd een bandje.


Jan Ooms 19/6/2020

Mijn vrouw zit in een verpleeghuis. Van de week mocht ik even op bezoek. Op 1.5 mtr afstand. Wanneer mogen mijn vrouw en ik weer eens samen in bed liggen?


Mariecke Siezen 17/6/2020

Vanmorgen had ik mijn tante van 81 jaar zeer overstuur en huilend aan de telefoon. Haar was door het verzorgingstehuis Breezicht waar zij woont verboden om een boodschapje te gaan doen bij de apotheek en de supermarkt. Ongeacht handschoenen en mondkapje. En ongeacht het gegeven dat zij nu al vele weken het tehuis en ook lange tijd haar kamer niet mocht verlaten. Mijn tante is wilsbekwaam en voor COVID-19 deed zij zelf haar boodschapjes en regelde daarvoor het buurtbusje. Conform de regels mag zij wel een wandelingetje maken, maar de winkel is net te ver lopen voor haar. En men verbiedt haar daar heen te gaan. Ik vraag mij af hoe op welke wettelijke basis het verzorgingstehuis dit soort zaken kan verbieden? Hoe zit het met het zelfbeschikkingsrecht van mijn tante?
Mijn tante heeft verder geen familie meer. Ik moet 1 1/2 uur rijden om 1 uur bij haar te kunnen zijn en mag haar dan niet meenemen voor een ritje in de auto. Het uitsluiten van risico's kan alleen bij benadering. Iedereen die van buiten naar binnen gaat is een potentieel risico. Dus ook zorgverleners, vrijwilligers, bezoekers. Vertrouwd moet worden op hun verantwoordelijkheidsgevoel. Waarom kan men de eigen, wilsbekwame bewoners daarin niet serieus nemen? Mag je op jouw 81ste zelf bepalen wat "voor jouw eigen bestwil" is?


Chris 15/6/2020

beste mensen mijn naam is chris en ik woon in amersfoort beschermd wonen echt goed dat die mensen bij verzorgingshuizen weer bezoek mogen hebben maar mijn vraag is hoe zit het bij beschermd wonen voor mij hier wonen ongeveer 25 mensen mogen wij dan ook weer bezoek ontvangen want ik heb overal gekeken maar ik kan nergens iets vinden daarover kan wie dan ook mij daar een antwoord op geven aub of wij ook weer bezoek mogen hebben alvast bedankt groetjes van chris uit amersfoort


Willemina 14/6/2020

Hoe pak je het aan bij een demente moeder waarmee je alleen nog een beetje kunt communiceren wegens doofheid vlak bij haar oor. Ik weet, zodra ze me ziet en ik houd afstand, dan pakt ze haar stok en komt naar me toe. Ik woon op 260 km afstand, nog werkzaam en zag mijn moeder voor het laatst 27 januari 2020. Zou haar 19-03 net bezoeken. De onmacht grijpt me aan. Ik ben kerngezond en vermijd al maanden alle contacten. Maar mijn moeder een knuffel geven ..
Ik denk dan bij mezelf: als ik me laat testen voordat ik op bezoek ga en ik ben niet besmet dan moet het toch mogelijk zijn dat ik mijn moeder van 96 na 5 maanden eindelijk weer in mijn armen kan sluiten???


Monica leijen 14/6/2020

Ben een mantelzorger.Waarom zijn er geen corona testen afgenomen toen zorginstellingen hier om vroegen en er genoeg corona testen waren die op de plank zijn blijven liggen.Er is moedwillig met levens gespeeld van verplegend personeel en onze ouderen en/ andere mensen die in deze instellingen zaten.Punt twee.Waarom moesten er opnieuw verwijsbriefje van artsen komen als deze mensen al een indicatie er voor hadden.Voorbeeld diabetici,die recht hadden op een medisch pedicure.Punt 3: waarom zijn deze ouderen opgesloten geweest in hun kamer,ook al was er geen corona.Niet meer samen eten enz.En het allerbelangrijkste,waarom worden deze ouderen weg gehouden bij hun kinderen en zijn er nu pas in verpleeghuizen een babbelboxen geplaatst.Is dit om onze ouderen met al deze regels moedwillig uit te moorden op een vieze laffe manier en onder het mom van”We moeten onze zwakkeren in zorginstellingen en verpleeghuizen beschermen?We gooien alles weer open ,vakanties mogen weer,terrassen mogen weer open enz.Maar onze zwakkeren gaan we uitroeien!!


Mannie 14/6/2020

Reactie op kamer leeghalen na overlijden in zorghuis.
Gecondoleerd met uw verlies.
U heeft 7 dagen de tijd om dit te doen.
Tenzij er nu andere regels gelden ivm Corona.
En wens U veel sterkte.


M.E. VAN PESKI 14/6/2020

Wat is de richtlijn voor leeg halen kamer wanneer diegene is overleden? Je kunt dan niet meer op bezoek


jose 14/6/2020

Ik ben de derde in de rij ,dus mag nog steeds niet op bezoek. Moeder 93 jaar,woont zelfstandig in een wonen met zorg locatie. er is op locatie helemaal geen corona geweest. moeder is mobiel ,niet afhankelijk en 100% goed geheugen, maar hoord heel slecht, dus telefoneren is niet mogelijk. Opvallend vind ik wel dat de media steeds zegt : dat locaties vanaf eind Maart zijn gesloten, sorry maar in Brabant al vanaf 12 maart.
Er zijn vele overleden, vele op hoge leeftijd en /of meerder ziektes aanwezig. Ik kom uit de zorgsector, werkte de laatste 10 jaren op een hospice vraag me af: mogen mensen nog sterven? Niemand wil zijn dierbaren missen, maar realistisch moeten we niet tot het uiterste willen gaan.

Door deze crisis is de reguliere zorg stil te komen liggen en zijn vele kankerpatiënten niet behandeld. Dit is ook heel erg beseffen we dat.

Ik zou zeggen gooi het open , voordat het te laat is en alles weer op slot moet.


P. Ribbe 13/6/2020

Mijn moeder van 97 zit in een verpleegtehuis, en ik ben zo blij dat ik haar mondjesmaat mag bezoeken. Maar ik merk dat de mensen op de werkvloer graag wat flexibeler met de regels willen omgaan maar bang zijn voor de leiding en de directies van de organisaties. Want dat zijn de mensen die allen met hun hoofd de dingen regelen maar ze vergeten hun hart want aan heel het beleid zit geen centje humaniteit. Voor hen is het alleen de kwantiteit ipv. de kwaliteit van leven. Het is zo triest.


J 13/6/2020

Na enkele weken niet na onze moeder te kunnen . Onze pa word 15 juni 83
En zou fijn zijn als onze moeder die helaas niet meer kan praten of bewegen Continu in een rolstoel zit niet bij onze vader mag zijn wat een versxhrikking alles kan mensen in vkiegtuig na cafe na restaurant .
Waardeloos .Ze hebben geen idee wat ze deze mensen aandoen. Je kan beter in de gevangenis belanden dan heb je nog je bezoekjes.
SORRY DAT IK HET ZEG. Maar is dit nu Nederland het land van vrijgheid.

SCHEI UIT HET LAND GAAT TOTAAL KAPOT . ZOWEL FINANCIEEL ALS MENSELIJK. onze moeder en vader hebben altyd klaar gestaan voor andere zoals zoveel onder ons en in uw kennissen kringen .

EN nu bepalennde instelingen over mijn ouders .

NOU ik hoop dat u dit nooit hoeft mee te maken .
WAARDELOOS. ONMENSELIJKE EN
IN STRIJD MEY ONS NEDERLAND .
Wat word het vlgd wat ons ontnomen word regering.


hetty van houts 13/6/2020

ik vindtbhet jammer dat iederen ervan uit gaat dat er alleen oude mensen in een verpleegtehuis woont maar er wonen ook jongere on een verpleegtehuis, ben 57 woon ook in een verpleegtehuis wil graag weervmijn vrienden zien en weervkunnen winkelen


Henny Smeets 11/6/2020

Bedankt Hednk Kompagne voor je uitvoerige reactie.
Ik ga een poging wagen om met dit stuk iets verder te komen.


Wouthera Hermans 10/6/2020

Werkende moeder, onze zoon van 43 verblijft in verpleeghuis met hoofdzakelijk ouderen bewoners. Hij heeft na zijn tweede herseninfarct nagenoeg het locked-inn. Dit huis ging 14 maart al dicht voor allen bezoek. Voorheen ging ik nagenoeg iedere dag ongeveer 1,5 uur op bezoek. Nu mag ik sinds 3 weken 1 x per week raambellen en 1 x per week naar een bezoekruimte (1,5 mtr. afstand en mondkapje ) Hij kan niet praten dus geen gewoon gesprek. Nu iedere avond even skypen, vertel wat er op tv komt en klets wat. Zijn lichamelijke toestand is wel hard achteruit aan het gaan, mede omdat er een lange periode geen behandelaars mochten komen. En doordat er op een gegeven moment toch corona binnen was, de negatief geteste cliënten 14 dagen niet van de kamer mochten. Fijn als je niets kunt.Wat mij nu vooral stoort is dat zorg en al het andere personeel zonder mondkapje en 1,5 mtr. wel bij onze zoon mag, maar ik moet 1,5 mtr. afstand + mondkapje in acht nemen. En bij het bezoek continu in de gaten wordt gehouden of ik wel de regels naleef op straffe dat bezoek helemaal word verboden. En we geen indicatie hebben wanneer dit stopt. Nu hoor ik ook dat er huizen zijn waar men wel naar buiten mag om te wandelen.
Mits je 1,5 mrt afstand houd, wordt lastig met rolstoel duwen. Deze bewoners zijn dus al die tijd alleen met mooi weer even op het terras geweest. Is ook lekker gezond 😳
Nu straks meerdere bezoekers toegestaan , maar nog steeds geen ECHT contact.
Kan helaas niet goed pijlen hoe zijn geestelijk welzijn hieronder lijd, maar dit kan niet goed zijn.


Hednk Kompagne 10/6/2020

Cliënten verpleeghuizen onrechtmatig opgesloten?

Inleiding
Eerst een woord vooraf. Ik ben geen deskundige in de zorg. Ik ben slechts een jurist/oud advocaat die tracht vanuit het perspectief van het recht de huidige ontwikkelingen in de verpleegtehuizen te verklaren.
Ik ben bij de zorg als vrijwilliger betrokken geraakt door de dementie van mijn moeder die vorig jaar januari ten gevolge van deze ziekte is overleden. Zij is meer dan uitstekend verzorgt in het betreffende verpleeghuis. Tot de coronacrisis deed ik daar vrijwilligerswerk. Nu ben ik ten behoeve van een andere locatie, van dezelfde zorgorganisatie, portier. Een functie op afstand van de cliënten. Ik ben mede de schakel tussen het leven buiten en binnen het verpleeghuis.

Bezoekverbod
Ik voer ter plaatse o.a. het bezoekverbod uit. Dat klinkt zwaarwichtig, maar in de praktijk komt het niet voor dat onbevoegden naar binnen willen. Het bezoekverbod voor verpleeghuizen is inmiddels een feit van algemene bekendheid. Middels het systeem van wetgeving is goed te traceren hoe het bezoekverbod tot stand komt en uiteindelijk wordt geïmplementeerd in de noodverordening van de betreffende veiligheidsregio’s. Dat op legitieme wijze het bezoekverbod tot stand is gekomen leidt geen enkele twijfel, althans voor mij.
Nu duidelijk is dat het bezoekverbod langzaam maar zeker wordt versoepeld blijft het navolgende van belang of wordt zelfs actueler.

Opsluiting
Ik voer ter plaatse nog een tweede verbod uit. Ik verbied cliënten de openbare ruimte te betreden. Let wel, ze mogen de afgesloten tuin in, maar mogen de straat niet op. De cliënten zijn opgesloten en ik moet er voor waken dat ze niet ontsnappen. Dat klinkt zwaarwichtig en dat is het ook. Verschillende malen tref ik cliënten die naar buiten willen en die dat recht op hun bewegingsvrijheid wordt ontnomen. Zeker nu er sprake is van versoepeling van het bezoekverbod wordt de wens om naar buiten te gaan (lees de openbare ruimte) groter.
Met klem wijs ik er op dat ik het niet heb over cliënten die ingevolge de Wet Zorg en Dwang verblijven op een gesloten afdeling. Het gaat hier over cliënten die op een gewone (wat is gewoon in deze tijd?) verpleegafdeling verblijven. Het zijn cliënten die veelal wilsbekwaam zijn! Blijkbaar mogen zij niet de openbare ruimte betreden. Ik weet dat het ook voor cliënten van een gewone verpleegafdeling niet altijd mogelijk is om in alle vrijheid te bewegen en daar begeleiding bij nodig hebben. Maar van een verbod is gewoonlijk geen sprake.


Geen wettelijke basis
Nergens is op een duidelijke wijze, zoals het bezoekverbod, deze opsluiting, of vriendelijker gezegd, deze verplichte isolatie voor wilsbekwame cliënten van verpleeghuizen geregeld. Ook in de noodverordeningen komt een verplichte isolatie voor deze bewoners van een verpleegtehuis niet voor.
Landelijke zorgorganisaties die ik heb benaderd kunnen mij de vindplaats niet duiden.
Nu is de regel dat cliënten de zorginstelling niet mogen verlaten, ondanks dat er geen legitieme basis voor is te vinden, niet onlogisch. Men streeft ernaar dat het virus niet door cliënten naar binnen wordt gesleept. Het had echter op de weg gelegen van instellingen die een dergelijk verbod hanteren deze beperking van de bewegingsvrijheid te communiceren met de cliënten en/of familie. Waarom kunnen cliënten daar niet over meebeslissen? Een vrijwillige beperking van de bewegingsvrijheid is natuurlijk altijd mogelijk.
Blijft natuurlijk wel de vraag waarom uitgerekend bewoners van een verpleeghuis niet zouden kunnen deelnemen aan de intelligente lockdown? Niet intelligent genoeg, te traag, te dom, weten niet wat 1,5 meter is, te oud? Voor mij geldt de zegswijze ‘wijsheid komt met de jaren’.
Mijn zoektocht naar de legitieme basis voor deze beperking van de bewegingsvrijheid wordt des te meer klemmend nu het virus in verpleeghuizen om zich heen heeft gegrepen. Bij aanvang van de crisis was het verpleeghuis een veilige haven. Nu valt in de media te lezen dat het binnen soms gevaarlijker is (geweest) dan buiten. Familie staat radeloos buiten aan de kantlijn (of op een hoogwerker) in de veronderstelling dat hun naasten niet uit het verpleeghuis mogen.
Let wel, ik pleit er niet voor dat een ieder zijn naaste uit het verpleeghuis haalt. Cliënten verblijven niet voor niets in een verpleeghuis. Vaak is intensieve zorg nodig, die elders niet kan worden gegeven. Maar toch, het zou spijtig zijn als men onterecht uitgaat van de veronderstelling dat wilsbekwame cliënten het verpleeghuis niet mogen verlaten.
Eerlijkheid gebiedt mij wel te zeggen dat als er op een afdeling van een verpleeghuis corona wordt geconstateerd dat er, naar mijn mening, wettelijke mogelijkheden zijn om een isolatie te gebieden door de burgemeester. Dan is er dus wel sprake van een legitieme isolatie en is het te laat voor familie om een afweging te maken om een cliënt elders onder te brengen of niet. Laten we hopen dat het afnemen van coronagevallen ook in de verpleeghuizen doorzet en een verplichte isolatie zich niet zal voordoen.
Opgemerkt dient nog te worden dat een aantal verpleeghuizen de beperking van de bewegingsvrijheid niet hebben ingesteld. Dit is niet altijd een oplossing. Er zijn verpleeghuizen die het toestaan dat hun cliënten in vrijheid de openbare ruimte ingaan, echter zij mogen dan niet meer naar binnen! Ook deze dwangmaatregel ben ik in de noodverordeningen niet tegengekomen en is in strijd met de regel dat cliënten gedurende een maximum aantal dagen per jaar afwezig mogen zijn.
Natuurlijk begrijp ik dat je sommige cliënten niet zomaar naar buiten kan laten gaan, zeker na een tijd van isolatie. Met hulp en begeleiding moet het mogelijk zijn om een einde te maken aan deze opsluiting. Een opsluiting zonder dat er zicht is op vrijlating.

Neem cliënten serieus
De coronamaatregelen zijn grotendeels op vertrouwen gebaseerd. Waarom zouden cliënten van verpleeghuizen worden uitgesloten van dit vertrouwen. Neem cliënten serieus en geef ze dus hun vrijheid terug of betrek ze in de besluitvorming indien isolatie de voorkeur blijft genieten.

Onrechtmatig
Een isolatie van cliënten zonder deugdelijke basis zou wel eens kunnen uitmonden in het verwijt dat de instelling zich onrechtmatig heeft gedragen met alle gevolgen dien. Het is in strijd met de Wet op de Geneeskundige Behandelingsovereenkomst, de Wet Zorg en Dwang en zou gekwalificeerd kunnen worden als een wederrechtelijke vrijheidsberoving. Mogelijk dat ik in een volgend schrijven hierop terug kom. Op deze plaats beperk ik mij tot de oproep dat zorginstellingen ter zake zorgvuldig moeten handelen en dat, naar mijn mening, deze zorgvuldigheid nog steeds betracht kan worden.
Nogmaals, betrek cliënten en/of familie bij het maken van een afweging betreffende de isolatie. Beter voorkomen dan blussen (zeg ik na 35 jaar vrijwillig brandweerman).

Slot
Wie mij de vindplaats kan aanwijzen voor de meergenoemde beperking van de bewegingsvrijheid/isolatie nodig ik van harte uit om in beweging te komen. Ik hoop dat er een legitieme basis is op grond waarvan duizenden cliënten in verpleeghuizen zijn opgesloten.
Al lezende kan de indruk ontstaan dat ik kritisch sta ten opzichte van de organisatie waar ik vrijwilligerswerk voor doe. Die indruk is juist. Als lid van de cliëntenraad moet ik kritisch zijn. Kritisch is iets anders dan ontevreden en dat ben ik niet. Ik vind dat er goede zorg wordt verleend en dat alle moeite wordt gedaan om het virus zoveel mogelijk buiten te houden. Ik spreek mijn bewondering uit.
Ik noem hierboven verpleeghuizen. Het verschil tussen verpleeghuizen en verzorgingshuizen is tegenwoordig niet groot meer lees ik in de literatuur. Het bovenstaande is onverkort van toepassing op verzorgingshuizen die de dwangmaatregel van opsluiting hanteren.

Mr. H. (Henk) W. Kompagne (Culemborg, 1 juni 2020).


Henny Smeets 10/6/2020

Vandaag de nieuwsbrief van het verpleeghuis ontvangen waarin staat aangegeven, dat je m.i.v. 1 persoon je geliefde mag bezoek of mag wandelen. Tijdsduur: 1 uur!!!. per week. Niet alle twee de mogelijkheden! Moeder heeft 9 kinderen. Dit betekent dat het 9 weken duurt voordat je aan de beurt bent en dan nog de weken vanaf 13 maart. Hoe is het mogelijk?
Wij willen helemaal niet het verpleeghuis in maar zet mijn moeder 4 keer in de week buiten op vaste tijden en wij gaan dan een stuk wandelen en houden ons aan de richtlijnen van het RIVM. Waar is men bang voor?
Waarom geen maatwerk? Inmiddels is zij verkouden geworden door een gesprek in een tochtige tent.
Hoe kunnen we met elkaar in opstand komen?
Is het verhaal van Lia ook toepasbaar op de situatie van het verblijven in een verpleeghuis? In dat geval ga ik daar zeker achteraan.


Anita Roodhart-Schelling 9/6/2020

Triest , mijn vader en moeder wonen in zelfde verzorgingshuis maar op andere etage , zijn al maanden gescheiden eten niet meer samen . Bezoek 1 persoon ? Nee niet bij hun . Corona ook niet in dit huis. Kwaliteit van leven is ook geestelijk welzijn samen met familie. Mijn vader valt af , heeft geen zin in eten meer en dementie neemt toe . Wie neemt dit voor zijn of haar verantwoording ?
Erg , heel erg hoe we omgaan met de oudere medemens . Opgesloten zitten ze en mogen niemand op bezoek hebben , ook wandeling is nog niet toegestaan !
Wat als een van hun wegkwijnt en overlijd wie staat wie dan bij ?
Ik ben een zeer verdrietige dochter die eerder ouders bezocht 2-3 x in de week en ze 1x in de week mee naar huis nam .
En nu ? Ik weet het niet meer , leven we in een vrij land ? Ja buiten de deuren van het verzorgingshuis is het redelijk vrij en daar klagen de mensen ook al en gaan demonstreren en gezellig samen naar strand en bos .
Alleen in het verzorgingshuis zit men achter gesloten deuren . 😢


Riny 9/6/2020

Mooi hé dat we van het kabinet een maand eerder al met meer dan één de mensen in het verpleeghuis mogen bezoeken! Toch? Wel onder strikte voorwaarden natuurlijk....

Maar....
Minister De Jonge heeft het wetsvoorstel Tijdelijke wet maatregelen covid-19 aan de Tweede Kamer voorgelegd. Deze wet geeft de minister van volksgezondheid bevoegdheden om in de strijd tegen het virus grondrechten vergaand te beperken. De ‘Nieuwe Normaal’-wet moet op 1 juli 2020 in werking treden. Met deze wet wordt definitief afscheid genomen van onze democratische rechtsstaat.
Met het ingediende wetsvoorstel worden de grondrechten van de bevolking in een niet eerder vertoonde omvang ingeperkt.

Zo moet volgens het wetsvoorstel buiten de woning een veilige afstand gehouden worden tot andere mensen. Tot nu toe is dit 1,5 meter maar
het RIVM kan deze afstand aanpassen. Ook mogen mensen zich niet in groepsverband ophouden en zijn evenementen verboden. De minister mag verder naar eigen inzicht inrichtingen sluiten, beroepen verbieden en hygiënemaatregelen voorschrijven voor het uitoefenen van beroepen en bedrijven. Zelfs thuis is de burger niet meer veilig. Behalve de bewoner zelf kunnen alle bezoekers met geweld uit de woning verwijderd worden. Ook kan de minister een bezoekverbod opleggen voor inwoners van verzorgingstehuizen en vormen van persoonsvervoer, onderwijs en kinderopvang verbieden of beperken.

Bij al deze overtredingen zijn beide partijen strafbaar: zowel degene die verantwoordelijk is voor het naleven van de voorschriften als de bezoeker. De straffen die de minister in het vooruitzicht stelt, zijn fors. Tot nu toe gold een geldboete van 390 euro voor overtreders.
Deze wordt verhoogd naar 435 tot een maximum van 4.350 euro. Ook kan er tot twee maanden hechtenis opgelegd worden voor wetsovertredingen. In de wet zijn ook bijzonder opsporingsambtenaren aangewezen voor de handhaving. De geldingsduur van de wet is een
jaar en kan steeds verlengd worden.

De Nederlandse Orde van Advocaten heeft in haar advies van 4 juni 2020 stevige kritiek geuit op het wetsvoorstel, maar concludeert droogjes dat “er nog een aantal aanpassingen nodig zijn”. Ook het College voor de Rechten van de Mens komt met een “aantal
aandachtspunten”. De Raad van State is kritisch op het wetsvoorstel, maar erkent de noodzaak en “complimenteert de regering met de doortastende en succesvolle aanpak”.
Inmiddels bestaat er in de huidige stand van de wetenschap een brede consensus dat het COVID-19-virus vergelijkbaar is met een stevige griepepidemie. Daarbij is het de vraag of het virus zich überhaupt nog wel in Nederland bevindt. In landen als Denemarken en Noorwegen zijn de maatregelen al geruime tijd opgeheven. Een tweede golf is uitgebleven. Een regering die met deze kennis dit wetsvoorstel indient, probeert geen virus te bestrijden maar de democratische rechtsstaat af te schaffen.

Ik heb al veel ellende gezien, gelezen en gehoord door de lockdown van kwetsbare mensen en hun familie. Ook ik ben een tante vroegtijdig verloren omdat ze niet meer tegen de eenzaamheid kon en wilde sterven => geen Corona-infectie maar eenzaamheid! Voor mij is er een wig gestoken tussen het 'beschermen' en 'vrijheid' van mensen. Er heerst alom angst en het nemen van besluiten tussen 'beschermen' en 'vrijheid' door directies en raden van bestuur van verpleeg- en zorginstellingen zal zeker moeilijk zijn.

Maar als ik het wetsvoorstel lees en we de kwetsbare mensen nog steeds moeten beschermen, dan vermoed ik dat we 'onze' mensen zeker een jaar lang - met inachtneming van een mogelijke verlenging - niet mogen omhelzen, knuffelen, zoenen, een hand geven, eten geven, verschonen... Kortom liefde, genegenheid en verzorgen worden ons en de bewoners afgenomen hoe kort zij ook nog op deze aardbol aanwezig zijn... Dit gaat mij te ver!

Hierbij het wetsvoorstel: https://www.raadsleden.nl/sites/www.raadsleden.nl/files/documenten/twm_covid-19_consultatieversie.pdf


Mw. E, mantelzorger 7/6/2020

Zo eens met alle reacties hieronder. Ook in mijn geval mag ik voor het eerst vanaf maandag 8 juni 1 uur per week naar mijn moeder van 90. Hoe vertel ik haar dat ik pas over een week weer een uurtje binnen mag. Met alle versoepelingen voor de rest van de samenleving niet uit te leggen. Dat men niet zelf of onder begeleiding dagelijks naar buiten mag, is bovendien onrechtmatig Zie https://www.loc.nl en zoek naar het artikel: clienten verpleegtehuizen onrechtmatig opgesloten. Natuurlijk wil een ieder meewerken aan het tegengaan van het verspreiden van Corona, maar we zijn nu een fase verder. Als we alle versoepelingen met mondkapjes en 1,5 meter voor de rest van Nederland verantwoord vinden, is het op deze wijze benaderen van onze ouderen niet meer uit te leggen.


Mannie 6/6/2020

Vraag aan Lia 4-6.
Heb jij jouw moeder al opgehaald, zonder nadelen voor haar en jou natuurlijk?
Of ben je er nog mee bezig dat je op allerlei dingen stuit?!
Zoals represailles tegen jouw moeder?


mannie 6/6/2020

Reactie 4-6-2020 voor Lia!!
Super Lia!
Mijn hoofd was te vol, daar ik mijn moeder in dit zorghuis al was overleden!
Ga er meteen mee aan de slag !
Hoop dat ik net zo ver als jou kom!


saskia van Dieren 5/6/2020

Ik heb een lichamelijke beperking ik ben 43 jaar ik woon helaas ook in een zorginstelling voor mensen met een lichamelijke beperking in Zwolle ik ben al vanaf 16 maart thuis ik vind dit mensenrechtenschending een dictatuur we hebben gelukkig wel dagbesteding maar ik mag onder begeleiding naar buiten als een hond en we worden als een klein kind behandeld wij krijgen ook straf dan moet je 2 weken op je kamer blijven zitten ouderen en mensen met een beperking worden ook gediscrimineerd demonstranten tegen racisme kom ook op voor ons en men weet bij ons ook nooit wat is dit zorg anno 2020? het lijkt wel de middeleeuwen Men is in de zorg altijd bang dat je doodgaat maar kwaliteit van leven ho maar ik was liever doodgegaan aan corona dan in de zorggevangenis zitten voor mij word vanaf maandag wat versoepeld maar de verloren tijd haal ik nooit meer in. ik had de ouderen graag bevrijd en die rijke profiterende zorgbobo,s kunnen straks met hun vele verdiende geld weer met vakantie, meneer Holleeder heeft het nu beter dan de mensen in zorginstellingen hij heeft er voor gekozen mensen in zorginstellingen niet.


Lia 4/6/2020

HEEL BELANGRIJK.
LEES HIERONDER HET VERHAAL MIJN ACTIE.
VEEL STERKTE ALLEMAAL.

<3 ALLE OUDEREN ZIJN VRIJ!!! <3

RIVM geeft enkel advies, is niet rechtsgeldig!!!

Lees hieronder hoe iemand haar moeder vrij kreeg en verder delen. Zodat deze mensen uit hun gevangenis komen!

OPSLUITING VAN ONZE OUDEREN IS NIET RECHTSGELDIG!

Na veel onderzoek en telefoontjes hebben wij onze moeder uit haar LOCKDOWN bevrijd op 27-05-2020
Zij mag weer naar buiten en zonder consequenties weer naar binnen!

Hier is haar verhaal ;

Zoals velen met mij, weten wij dat ouderen nog steeds in de lockdown zitten.
Zo ook mijn moeder van 83 jaar. In de afgelopen maanden zag ik haar, allebei aan een kant van een raam.

In de laatste 3 weken was er veel verdriet. Zij wilde dit niet laten zien, maar de tranen stonden haar in de ogen. Mijn gevoel van weerstand werd met de dag groter. Hoe kan het nu zijn dat de ouderen nog steeds muurvast zitten?
Waarom kunnen ook zij niet even een blokje om, of met gepaste afstand samen op het terras voor het verzorgingshuis zitten? Ook kreeg ik verhalen te horen van andere ouderen die straf kregen en 14 dagen in quarantaine gingen als ze even stiekem door een hoog stalen hek met familie hadden gesproken!
De weerstand werd nog meer gevoed door deze verhalen. Ik dacht, hebben we het hier over mensen? Of over dieren?

Vorige week was ik weer bij haar. En ik zag een zielig hoopje mens. Bijna niet meer verstaanbaar door haar zachte stem. Haar huidskleur was wit, en haar ogen stonden droevig. Ik maakte een grapje, maar er kwam geen lach meer. Even was ik stil, om daarna haar te vragen: ‘mam, als ik jou hier uit kan krijgen, zou je dit dan willen? En zou je dit durven'?
Haar antwoord was volmondig 'Ja’! Zij vulde dit aan en zei, ‘Liever dood, dan nog langer vast zitten'!

Want zo ga ik ook dood’! Het was duidelijk. Dit kon niet langer meer. Ik moest iets doen. Natuurlijk had ik geen idee wat te doen en waar te beginnen. Maar ik had een missie. Ik begon met bellen met het afdelingshoofd. Zij kon niets doen want zij was bang voor haar baan. Ondanks dat ook zij aangaf dat zij het ook allemaal lang vond duren. Ik heb haar een voorstel gedaan.

Wat nu als ik 2x per week mijn moeder ophaal en haar veilig met gepaste afstand bij mij in de tuin een kopje koffie laat drinken? Dan breng ik haar voor het avondeten weer terug. En dan weten jullie dat het op een veilige manier gaat. Zij durfde het niet aan.

Maar er was toevallig dezelfde middag nog groepsoverleg met de directeur. Zij zou het voorleggen, want ze vond het voorstel best een goed idee. Later belde zij terug. De directeur wilde er niets van weten en veegde het direct van tafel!

Toen ging ik het internet op. RIVM site, daar stond niets over de opsluiting van ouderen. Alleen dat het een advies was. Daarna het wetboek erbij gepakt. Daar was alleen te vinden dat mensen nooit vastgehouden mogen worden. Artikel 11 van de grondwet, Artikel 15 van de grondwet en Artikel 22 van de grondwet waren duidelijk. ( aanrader om dit te lezen)

Daarna het RIVM gebeld. Daar werd mij uitgelegd dat zij niet gaan over de regels. Zij geven alleen adviezen. Oké, dacht ik, dat is dan best gek als iedereen mij vertelt dat zij de regels van het RIVM opvolgen.(ook Rutte) Het zijn dus geen regels, maar aanbevelingen. Dat is iets heel anders!
Weer gebeld met het verzorgingshuis en gevraagd of iemand met meer bevoegdheid mij te woord kon staan. Dit werd de directeur.

Best een uitdaging omdat ik zijn standpunt al wist. Hij belde mij terug in de middag. Een gesprek van 45 min. Ik heb hem uitgelegd dat ik het niet meer aan mijn moeder verkopen kon dat zij nog steeds vast moest blijven zitten. En dat haar geestelijke en lichamelijke gesteldheid erg achteruit ging. Dat ik vond, dat dit nooit de bedoeling kan zijn van ‘beschermen’.

Ook hij kwam weer met regels van RIVM, en overheid. Ik wist hier inmiddels natuurlijk al veel vanaf, en ben de confrontatie aangegaan. Ik heb hem uitgelegd dat dit nergens beschreven stond. En dat de wet iets anders zegt. En dat het vasthouden van mensen dus gijzeling is. Wat weer strafbaar is. Hij verschool zich achter het feit dat het niet wettelijk onderbouwd was en hij geen idee had wat de wet beschreef.

Ergens in mij begon iets te borrelen. De antwoorden van hem waren niet logisch. Ik ben toen weer met het plan gekomen. Wat nu, zei ik, als ik 2x per week mijn moeder ophaal. En dat zij onder toezicht van mij met mij mee gaat naar mijn achtertuin. Zodat zij daar even een kopje koffie kan drinken en dan breng ik haar ook weer voor het avondeten weer terug. Nou dit kon niet. Want wat als zij corona mee terug nam! Dan kon het hele huis besmet worden. Ik hoorde alleen maar angst, angst, angst.
Hoezo? Vroeg ik.

Als ik gezond ben en zij ook en we houden 1,5 meter afstand, dan kan er geen besmetting plaats vinden. Daarbij, corona besmettingen zijn er bijna niet meer. Maar nee, hij hield zijn poot stijf. Hij begon zelfs te schermen met, ‘Als uw moeder dan corona krijgt, is het uw schuld’!
‘Wilt u dit op uw geweten hebben’?

Het gesprek werd er niet vrolijker op.( in deze fase moet men sterk gaan staan, want de weerstand die deze mensen bieden is enorm!) Ik was er klaar mee. Ik heb hem verteld, ‘het gaat niet om wat u of ik wil’. Ook niet of zij wel of niet besmet word. En ook niet dat u of de rest het een beter idee vind.

Het gaat erom dat mijn moeder het recht heeft op haar vrijheid! En als zij het risico wil nemen het nog altijd haar keuze zal zijn! En als nergens beschreven staat, dat het vast zetten van ouderen rechtsgeldig is?

Dat ik het verzorgingshuis dan aan zal klagen.
Dat dit niet is wat ik wil, maar dat er dan helaas geen andere manier meer is. ( dit had ik ook echt gedaan)
Weer het internet op. Wie staat er boven deze directeur, wie kan ik nog meer bellen? De klachtenafdeling. Ook hier weer een gesprek over de rechten van de mens. Dit was een verrassend gesprek, want wat ik al uitgezocht had, wisten zij nog niet. Maar zij nam het wel serieus en beloofde dat zij op zoek ging naar antwoorden. Later belde zij terug.

Zij was zeer onder de indruk van het speurwerk wat ik gedaan had. En ik denk dat zij iemand geraadpleegd heeft die verstand van de wet heeft, want zij wist ineens heel veel.

En zij zei, ‘u heeft gelijk’! De regels die gemaakt worden zijn inderdaad advies regels! En als uw moeder het huis wil verlaten mag niemand haar tegen houden. Het verzorgingshuis moet haar laten gaan en er mogen geen consequenties zijn in de vorm van 14 dagen quarantaine. Uw moeder huurt de kamer en neemt service af. Daar betaald zij voor en dit is contractueel vast gelegd.

En aangezien uw moeder via een vrijwillige weg, zonder dwang opname en zonder bijzondere hulp binnen gekomen is, heeft zij beschikking over haar eigen wil. Ook vertelde zij dat landelijk al een aantal ouderen ook op deze manier hun vrijheid in deze laatste weken terug gekregen hebben.

Ik was even stil. Even ging er van alles door mij heen. Wat is hier nu eigenlijk gebeurd? Met al die ouderen, in Nederland? Wat is er met ons mensen gebeurd dat wij dit niet eerder gezien hebben?

Het voelde alsof het doek viel. Waarom geloven wij alles wat wij horen? Het is nog iets waar ik met mijzelf nog mee om de tafel moet. Maar, mijn moeder mag eruit! Ik mocht haar eventueel direct ophalen! En zij zou dit ook direct doorbellen naar de directeur en de leidinggevenden.
Ik heb direct mijn moeder gebeld met het goede nieuws. Die kon even niet meer praten. Het was allemaal erg veel voor haar geweest.

Dezelfde avond kwam er een verhaal via facebook binnen. Weer zo’n schrijnend geval van een oudere. Ik voel mij nu verplicht mijn verhaal te vertellen.

En tegen iedereen die dit wil horen, zeggen:
Er is een weg. Wat hier gebeurd is, mag niet. En kan niet!
Ik moet erbij zeggen, dit verhaal gaat over mijn moeder die vrijwillig een kamer huurt en service afneemt. Ik weet niet hoe het zit met mensen die in andere situaties in een lockdown zitten.
Maar mijn raad zou zijn, ga op zoek. Vraag advies van een jurist. Ik heb dit alles in 4 dagen bereikt. En als u niet goed bent in onderhandelen? Vraag hulp van iemand die u helpen kan. En komt het op een advocaat aan? Doe dit dan als familie. Dat kan de kosten drukken.

Wat er ook gaat gebeuren in de toekomst. Ook al komt corona weer terug, mijn moeder gaat nooit meer opgesloten worden als zij dit niet wil.
Het word de hoogste tijd dat wij de ouderen bevrijden! En hun nooit weer op laten sluiten!

Namaste

GRAAG DIT BERICHT DELEN! <3
Dankzij jouw heb ik vandaag de confrontatie durven aangaan met de directie van het verzorgingshuis.
Met natuurlijk nee is nee antwoord.
Samen met hulp van de oudergeneeskundig arts en consulent die mijn moeder ambulant bijstaan
Samen met haar persoonlijke ambulante begeleiding.
Wij gaan gezamenlijk de strijd aan, naar Raad van bestuur.
Mijn vader is 93 ,nog steeds in lockdown gevangen.
3 hoog zonder balkon zonder tuin, zonder ontmoetingsplek zonder FaceTime
In het verzorgingshuis is Corona uitgebroken geweest.
Nu ,is het rustig,de corona afdeling is gescheiden van iedereen, mijn vader etage en meerdere Corona vrij.
Nog steeds wil management niet dat er maar enige vorm van contact mogelijk maken, zelf ontmoetingsplek is weer verschoven naar 10 Juni misschien.
Ook de versoepeling die gisteren is uitgesproken van 15 Juni willen ze niet realiseren.
Ook al zijn de 3 bewoners geheel geïsoleerd van het verzorgingshuis.
En de looproute van de gezonder en bezoek bewoners gewaarborgd.
Ik heb vandaag durven te bellen met de manager en gevraagd om versoepeling, Nee dat doen wij niet was de reactie,en ja ik begrijp u verdriet en enzovoort, maar nee versoepeling voorlopig niet. haar aansprakelijk gesteld voor de laatste Corona patiënt, deze week, terwijl er 3 weken geen nieuwe Corona was, personeel beschermd werkt enzovoort.
Haar verantwoordelijkheid gesteld voor de eenzaamheid en geestelijke gezondheidszorg waaraan mijn vader en thuiswonende moeder nu aan lijden.
Zij neemt het mij nu kwalijk dat ik het haar kwalijk neem.
Immers schrijft ze Corona is wereldwijd.
Wordt vervolgd.

Voel mij sterk, door dit artikel.


Mannie 3/6/2020

Moet niet gekker worden !
Alles mag weer open en aan het werk langzamerhand, maar de zorghuizen word alles maar op hun dooie doesje gedaan.

Mijn vader met MSA zit in zorghuis. Kan steeds minder tot niets !
Kan amper zijn eten zelf eten! Het warme eten word neergezet, maar vlees niet gesneden. Yoghurt komt in dicht bakje en sommige maken het niet open! Met gevolg yoghurt over de vloer en mijn vader ligt het op zijn knieën op te ruimen en kan niet meer opstaan.
Hij kan niet meer lezen, amper een pen vasthouden, geen andere zender opzetten of op alarm-bel drukken, omdat zijn kracht heel snel afneemt. Hij lijdt, is depressief, suf, moedeloos. Dit omdat dit zijn MSA heeeeeel sterk beïnvloed ! En er is geen medicatie voor!
Hij (en andere bewoners)durft (durven) zelf amper wat te zeggen, want door sommige word het teruggekaatst op een vervelende manier. b.v. niet helpen of laten bellen en niet komen of zeggen ik kom er aan en duurt dan zo 30 min.
De mensen stompen af tussen die 4 muren ook al mogen ze nu een wandeling maken. Ze hebben totaal GEEN conversatie meer.

Veel verschillende verzorgende ( wel 6 op 1 dag), dit met wakker maken , koffie, eten, pillen etc rondbrengen. Ook elke week een ander die zijn kamer schoon maakt. er word niet gedaan aan zelfde verzorgende op 1 afdeling! Ze hebben amper tijd voor de bewoner(s).

Wat maakt het uit dat ik mijn vader een dag ophaal??? Hij komt daar meer in aanraking met andere mensen dan bij mij thuis!
Woon alleen met mijn man en denk dat hij bij mijn thuis minder risico loopt dan dat hij nu weer buiten alleen mag wandelen en naar het winkelcentrum zou gaan?!

Mijn vader zegt in de 2e W.O. was het nog niet eens zo erg dan nu!
Hij leeft liever qua kwaliteit dan kwantiteit op zijn leeftijd.
Laat ze ophalen door 1 vast persoon ipv 1 of meerde op bezoek!!


jose 3/6/2020

wij wonen in de brandhaard zoals men zegt, bij ons zitten deze ouderen al vanaf 12 maart "opgesloten".
en zoals hieronder ieder schrijft.
Ik betwijfel ook of het mag volgens de grondwet vrijheidsbeperking. Maar om in actie te gaan als familie?? Zijn de oudere daar meegeholpen, en hoe gaat de zorg daarna met hun om??
Het is begrijpelijk dat ze deze kwetsbare willen beschermen, en is ook goed.
Zolang er geen vaccin is ,wat nog wel een jaar of meer kan duren; blijft het oppassen.
maar wat als in het najaar weer iedereen grieperig word. Gaat de deur dan weer op slot?

Als je dan ziet in Amsterdam dan zouden de oudere zelf in opstand moeten komen. Men weet dat ze dit niet doen


Carolien van Dalen 3/6/2020

Heb mijn moeder tweede pinksterdag laten ophalen. Ik ben zelf MS patiënt en zit in een rolstoel. Woon zelfstandig samen met partner.
M’n moeder kan nu in ieder geval hier op het balkon zitten. Ze is bijna 3 maanden niet buiten geweest.


Henny Smeets 2/6/2020

Ik kwam al veel reacties tegen en we willen opkomen voor onze geliefde in verpleeghuizen. Ik kreeg van mijn zwager een prachtig artikel maar ik weet niet of dit alleen voor verzorgingshuizen telt en niet voor verpleeghuizen.
https://www.facebook.com/atie.loonstra/posts/4421244697901685
Het duurt allemaal veel te lang. Waarom kan je niet "gewoon" even een stukje met je geliefde wandelen. We vragen echt niet veel maar dit moet toch kunnen?


Harte 2/6/2020

Mijn grootmoeder is na een ernstige val in het ziekenhuis gekomen.
98 jaar, 99 jaar over 3 weken.
Wilskracht houd haar al jaren in leven, haar lichaam is vrijwel op. In het ziekenhuis werdt ze iedere dag gewassen en zusters zijn in de buurt. Elke dag mocht 1 van ons voor 1 uur komen.
Vreemd genoeg waren mondkapjes en handschoenen dan niet vereist en ook werd de temperatuur van de bezoekers niet gemeten.

Ze moet nu naar een verpleegtehuis want geopereerd worden kan niet, en 'herstellen' moet dus daar gebeuren.
Eerst 1 week in isolatie, wij de familie, mogen haar niet overdragen, helpen settelen in haar nieuwe omgeving.
Daarna mogen we 1 keer, voor 1 uur op bezoek.

Oma heeft al diverse malen in verpleeg/revalidatie centra gelegen. De goede zorg hangt voornamelijk af van wie er dienst heeft, zo is onze ervaring over deze jaren. Meer dan een week niet gewassen worden, miscommunicatie door haar doofheid, foute medicatie door slechte zicht... we kennen het van bijna al deze verpleeg/revalidatie centra. Gelukkig konden we er een oogje op houden en zelf haar wassen, aankleden, naar buiten rijden, praten (schreeuwend in haar 'goede' oor).

Oma leeft ook nog voor ons zo zegt ze.
Isolatie en afzondering, dat gaat ze naar alle waarschijnlijkheid niet overleven.

De aanpak en getroffen maatregelen moeten per direct aangepast worden. Lees de verhalen op deze site.

De huidige intelligente lockdown en nu met eigen gezond verstand weer langzaam versoepelen; Ik werk hier aan mee.
Ik wil oma en haar mede patienten beschermen en handschoenen, maskers, een pak dragen, 1,5 meter, alles!
Maar het kan dus gewoon niet.
En dat terwijl hier in het Rotterdamse stadshart weer mensen op het terras zitten, we passeren elkaar rakelings op de straat, komen weer bijeen, gaan we met het vliegtuig weg,.... dat kan allemaal wel.

Het klopt niet.

Overheid, help ons nu voor straks ook mijn oma sterft in eenzaamheid en isolatie.


Rosita Manders 2/6/2020

Mijn moeder zit al jaren in een zeer schrijnende situatie. Begin 2018 de diagnose borderline (pas begonnen na hulpbehoevendheid). En maar weer doorsukkelen en zeer ernstig belastend voor de familie die al 10 jaar voor haar knokt voor juiste zorg die niet kon. Gedrag wordt alleen maar erger doordat de juiste combizorg niet gegeven kan worden. Nu sinds enkele maanden eindelijk hogere indicatie (7). Maar nog steeds geen plaats op de juiste locatie en was gewoon uit vorige zorginstelling gezet omdat ze het niet meer aan konden.. Volgende, en laatste, wordt haar 7e zorginstelling. Zit nu in crisisopvang Vitalis Vaandelhof waar ze ook de juiste zorg niet kan krijgen en al veel te lang op een klein logeerkamertje. Het was al een gevangenis voor haar. Ze kwijnt ook steeds meer weg. En nu dit!!! Naar buiten kunnen is haar uitlaatklep. Dan zakt ook haar boosheid en doet haar veel goed. Wij, als familie, voelen ons al 10 jaar machteloos. Maar zo schrijnend als nu dat kan niet meer erger. Ze mankeert ook lichamelijk veel. Nog steeds wachtend op plaats voor de juiste zorg (wachtlijst). Ze zal dat niet meer halen. Zal eerder overlijden verwachten wij. En dan nu totaal niet eens naar buiten kunnen, nog geen zuchtje wind kunnen voelen al deze maanden. Wij waren al verontrust omdat ze zoveel afviel en niet de juiste zorg en faciliteiten kon krijgen. En nu deze ellende erbij doet haar helemaal geen goed. Een hond heeft het beter dan haar.
Wat is de zin van haar opsluiten? Haar leven, de afgelopen 10 jaar, was al schrijnend genoeg. Zet haar in het dierenasiel. Dan wordt ze in ieder geval nog uitgelaten. Ze zit nu alleen maar te verpieteren en eet alleen wat wij wekelijks brengen en weigert vrijwel altijd de zorg. Eten in de huiskamer weigert ze.


Monique Jansen 1/6/2020

Mijn moeder zit opgesloten, Ms patiënt, in een verpleeghuis. Ik zie/constateer dat de bewoners zelf hun mond niet open durven te doen, er heerst angst, want ze zijn voor 100% afhankelijk van de instelling. Dat is nu met de coronamaatregelen, maar ik heb het al vaker gemerkt. Dus moeten wij voor ze opkomen. En hoe zit het met onze grondwet? Want dit is vrijheidsberoving en het gaat maar door. Mag dit zomaar? Want dat het inhumaan is, is een feit. Mijn moeder lijdt, ze raakt gedeprimeerd, suf, vergeetachtig, somber en...moedeloos. Het is om ze te beschermen, maar het ironische is dat mijn moeder besmet is geraakt door het personeel. Niet door haar dochters of haar man..... Ze kreeg een hele milde vorm, samen met nog meer mensen op haar afdeling, allemaal genezen. En wij zouden het risico vormen?
Laat de mensen in de verpleeghuizen weer leven, want dit is zo schadelijk. Het is ronduit schandalig wat er deze mensen, mijn moeder, wordt aangedaan. Wie komt er voor deze groep in beweging? Waar moet ik zijn om mijn stem te laten horen? Wie gaat er luisteren?
Komt er een demonstratie, dan ben ik er bij.


Jacqueline 1/6/2020

Ik lees een paar keer hier van we moeten in actie komen of protesteren maar laten we dat nu ook doen in actie komen ipv alleen te klagen! Mijn dementerende moeder van 90 jaar kwijnt ook weg! Mijn pleegvader woont op de aanleunwoning andere kant van het huis en vd week mogen ze elkaar dan 1x zien een uur. Mogen! Dit is onmenselijk! Mijn moeder die deels bij haar man was ze waren de middagen altijd samen, 2x in de week was ze bij mij en mijn zus bezocht haar en haalde haar op en nu opgesloten en dit breekt ons allen nu op dit onmenselijk beleid. Haar niet lekker mee naar buiten nemen terrasje zitten noem maar op! Het gewone leven hervatten zoals iedereen nu meer mag!
Het is bekend buiten minder kans op het virus en onze vaders moeders worden binnen gehouden! Kunnen geen kant op! Er wordt ook geen aandacht gegeven aan ventileren wat zo belangrijk is. Met testen op virus zijn hun en wij ook een vergeten groep. Personeel loopt onbeschermd raken onze ouders aan en wij familie moeten dan beschermd komen en geen knuffel geen omhelzing niets mogen wij doen en dit klopt niet.
Tot 15 juli zo doorgaan duurt te lang, vanaf 15 juli mogen meerdere personen komen. En wat dan daarna? Nog langer opgesloten zijn? Want daar komt het wel op neer. Mijn moeder komt in opstand kwijnt weg ze houdt dit niet meer vol. En wij worden hier zo verdrietig van. Dit klopt niet. Daarom stel ik voor dat wij allemaal iets gaan doen onze stem laten horen. Een protest optocht. Aanklagen staat grondwet art 15 vrijheidontneming. Wij moeten iets doen! Wie doet er mee heeft ook goede ideeën om onze stem te laten horen want wij pikken het niet meer dat er zo onmenselijk met onze ouders wordt omgegaan!


Ank 1/6/2020

Echtgenoot en mantelzorger.
Nou Jose wat treffen deze mensen het dan!
Mijn echtgenoot 88 en het is vandaag dag 78 -dus 11 weken-dat er nog steeds alleen videobellen en tuinbezoek kan!( en dan ben je 56 jaar getrouwd)
Oja ,vorige week kwam het bericht dat er versoepeling v d bezoekregeling is : nu mag men - je leest dit goed- maximaal n kwartiertje in het gebouw op bezoek! met toezicht en 1,5 meter! Alleen voor echtparen iedere werkdag dus maximaal n kwartiertje!
Schrijnend om te weten dat deze bewoners bijna alleen op balkon en huiskamer doorbrengen!
Wat zou ik graag n ommetje willen maken of in de tuin bij het tehuis willen zitten : helaas dit kan niet na tuinbezoek gelijk weer terug naar de afdeling!


jose 1/6/2020

familielid en zorgmedewerker.
De cliënten mogen wel met een familielid ergens naar toe op de koffie, lopend door het dorp ( waar vreemde met ze praten) maar mogen niet naar andere familieleden waar ze mee in de auto moeten.
wat het verschil. Zet de huizen gewoon open voor eigen familie bezoek, vlgs mij zijn de cliënten dan minder vatbaar. Iemand die ziek is komt immers niet op bezoek.


M.Jacobs 31/5/2020

Laat aub de ouderen mensen in de verpleeghuizen weer gewoon bezoek ontvangen. Ik als dochter en mantelzorger kan toch zeker goed en verantwoord met de 1,5 meter afstand rekening houden. Iedereen wilt toch het beste voor zijn moeder of vader. 11 weken je moeder achter een raam bezoeken... het is goed geweest! Ook voor mij is het verschrikkelijk om zo weinig naar mijn moeder te kunnen gaan.


Karin ter Hoeven 30/5/2020

Nu de regering groen licht heeft gegeven vanaf 25 mei zijn er toch nog verzorgingshuizen die de bewoners (onnodig) gevangen houden. Carinova opende slechts 1 vestiging, de overige moeten wachten. Zij houden dus hun eigen “pilot”. Ik meen me te herinneren dat er landelijk al een pilot was. 2 weken extra gevangenschap dus voor de bewoners. En dan? Geen bezoek op hun eigen kame maar onder toezicht!!! Hoe lang gaat dit nog duren? Staat er ergens een gebouw met leegstaande kamers waar we de verantwoordelijke mensen 3 maanden kunnen onderbrengen tussen 4 muren? Ramen overbodig want met dit soort kortzichtigheid heb je die niet nodig.


Mark 30/5/2020

Zorg voor beter...........voor wie?
We gaan weer naar school/ de kinderen/
De treinen rijden weer/ we vliegen weer/ we winkelen weer/ we pakken weer pilsje op terras/ we mogen weer hapje eten buiten de deur/ we mogen weer vakantieplannen maken...YEAH!!

Maar.........we laten ons pap en mam mooi zitten waar ze zitten, gewoon op hun kamer, verstoken van contact. We waren al nooit positief over de oudjes, dus nee geen probleem hoor!
Ze merken er toch niets van.. gewoon zo laten zoals het is.

Schandalig!! Wordt het nu zo langzamerhand geen tijd dat de kinderen er wat aan doen en voor hun ouders zorgen: wat betekent:
kopje koffie drinken, niet op de kamer, dan wel op terras buiten ( er zijn genoeg zorgcentra waar ik dat heb gezien de laatste tijd). Wandelen met rollator, gewoon weer in de buitenlucht.
Wees lief voor ze en trakteer ze op ijsje of borrel, lekker genietend van de zon buiten/ hou afstand.
En geniet van deze tijd, want we hebben veel in te halen. Er is veel onnodig leed gepasseerd. maak er een einde aan mensen, gebruik je gezonde verstand! En zorg dat je in deze tijd nog meer aan dacht geef aan je moeder/ vader. Maar doe dat vooral zoals alle anderen in Nederland dat doen. Haal de ouderen uit hun isolement!! AUB!!


sascha 30/5/2020

De terrassen mogen open/ 1.5 mtr afstand
De winkelstraten zijn weer aardig vol.
We mogen naar Frankrijk op vakantie.
Maar onze ouders moeten op de kamer blijven, als 'n gevangene, al 10-12 weken nu, verstoken van bezoek van kinderen en kleinkinderen. Niet eens naar buiten voor wandeling of met scootmobiel er even uit. Een schande is het. Dit beleid slaat nergens ( meer ) op. Er komen zoveel mensen van buiten het pand in zonder mondkapje/ beschermende kleding, die lopen kris kras door het pand. En zij/ de ouderen, zijn verplicht binnen te blijven, op de kamer, zonder bezoek. Nu met mondkapje voor half uur. Dit is zo belachelijk inmiddels. Als ik kind van ouder was in verzorgingshuis dan zou ik mijn vader of moeder mooi mee naar buiten nemen, de buitenlucht in. Het is mooi geweest!! Tijd voor actie!! Het leed voor deze mensen is zo gigantisch, zo onmenselijk te zijn verstoken van contact met de kinderen. Als ze overlijden kun je het nooit meer goed maken. Kom je nooit van het schuldgevoel af je vader of moeder in de steek te hebben gelaten.
Terwijl Nederland zich met de mooie Pinksterdagen opmaakt voor terrasje pakken, met de ( volle ) treinen naar Zandvoort te gaan....tenslotte is dat niet verboden/ je wordt geadviseerd thuis te blijven!! We de parken op gaan zoeken, de Efteling en dergelijke dingen ook weer open gaan, laten we o(ma) van 92 jaar lekker op haar eigen kamer vereenzamen! Hoe bestaat het!
Wat voor mensen zijn dit die dit bedacht hebben?
Over paar jaar blijkt dat het totaal onnodig was en hebben familieleden groot psychologisch probleem inmiddels vanwege alle nare schuldgevoelens t.o.v de corona maatregelen voor de verzorgings en verpleeghuizen. Kom in actie mensen en haal je moeder uit haar kamer, met 1.5 meter naar buiten, zonder mondkapje, dat gaat best lukken. En daarna een dikke knuffel!!
Ik gun het de ouderen van harte...


joke 30/5/2020

het is wat voor al die ouderen, fijn als het straks afgelopen is met de detentiemaatregelen


Henny Smeets 28/5/2020

Ik heb met iedereen te doen in een verpleeghuis. Mijn moeder kwijnt weg. Zij heeft een enorm heimwee naar haar kinderen. We zijn met z'n negenen en dan mag er 1 kind een half uur bij moeder op bezoek. Het is te gek voor woorden!!!!! Met het mooie weer wordt ze zelfs niet even buiten gezet. Het is net een gevangenis voor haar!!!! Welk recht heeft men om haar het contact met haar kinderen te ontzeggen?
Het welzijn staat bovenaan het lijstje! Straks is zij er niet meer dankzij deze maatregelen!!! We moeten veel meer van ons laten horen. We zijn met zijn allen te bescheiden. Ik weet niet wat we nog meer moeten doen dan een petitie tekenen. Help ons a.u.b.
Sterkte iedereen die hier mee te maken heeft.


Regina 25/5/2020

Dochter van moeder in verpleeghuis. Het is prachtig weer maar mijn moeder zit als een gedetineerde opgesloten. Ze is fit in het hoofd en niet dement, maar lichamelijk gehandicapt door een CVA. Haar zelfbeschikkingsrecht is haar afgenomen. De gezondheid wordt er niet beter op door te weinig beweging, geen fysiotherapie en binnen zitten. De kille sobere bezoekregeling vinden wij niks. Het bezoek moet plaatsvinden in een daarvoor aangewezen ruimte waar iedereen om de beurt een bezoekje mag brengen. Er zal maar iemand met corona tussen zitten, dan hangt het daar in de lucht. Teveel risico. Op eigen kamer mag niet maar is veiliger. Mijn moeder zou zo graag willen dat ik een wandelingetje met haar zou mogen maken in het parkje rondom het verpleeghuis. Risico op besmetting buiten is er amper. Maar het mag niet. Ze is gevangen tegen haar wil. Kan dat juridisch gezien eigenlijk wel..?!! Ze leidt eronder dat ik niet buiten een wandelingetje met haar mag maken. Zoals het nu al maanden gaat is wreed en onmenselijk. De mensen worden hier ziek van en de weerstand vermindert. Ondertussen worden bewoners besmet door personeel, en dat personeel bestaat ook uit stagiaires! en schoonmakers, die daar werken zonder bescherming! En ik als dochter mag dan niet bij mijn moeder op haar kamer komen of even met haar naar buiten??!! Het klopt niet, het is een SCHANDE hoe die mensen in verpleeghuizen nu moeten leven, zonder een normaal contact met familie en zonder een wandelingetje buiten met dit mooie weer. Ik ben er ook heel verdrietig door.


Henk ten Caat 20/5/2020

Nu heb ik een vraag woon in verpleeghuis zit er puur voor verzorging maar zou heel graag met mijn schootmobiel er op uit willen de natuur in maar daar over word niet gepraat wij zijn goed bij ons verstand en worden maar opgesloten in mijn kamer je spreek niemand het is verschrikkelijk allemaal men weet nog niet half wat er achter die muren af speelt . En wat de bezoek regeling betreft word ook moeilijk voor me mijn vrouw moet 40km. bij mij vandaan komen kan zelf heel slecht geen auto geen taxi vergoeding nou ga er maar tegen aan. Ik zou graag bij haar op bezoek willen maar weet niet of dat kan. Ik voel me net een gevangene en die heeft soms nog meer vrijheid.


Annet de Boer 19/5/2020

Familielid bewoner verzorgingshuis
Naar buiten lukt nu even niet en dat geeft veel verdriet
De Corona heeft ons in de macht en heeft veel leed toegebracht aan onze wereld en leefpatroon, naar buiten is plos niet meer gewoon
De toekomst is onzeker, dat maakt ons bang. Wanneer mag ik naar buiten, het duurt al zo lang. Je beseft meer dan ooit dat je elkaar nodig bent. Het gemis is iets dat nooit Sent. Je wilt het wel uitschreeuwen ik wil eruit. Maar het geeft geen fluit, binnen blijven is realiteit.
Maar iedereen daarbinnen moet weten, we zijn jullie niet vergeten. Medeleven in de vorm van een kaart of brief zeggen: hou vol want ik heb je lief.
Nog even en Corona is verleden tijd zullen we hopen. En dan gaan eindelijk de deuren weer open. Naar buiten is dan weer gewoon, maar blijft voor altijd BUITENGEWOON


Ank 19/5/2020

"Zorg roept op toegezonden leefstijl"
Nu vandaag 19 mei te lezen op pagina honderdveertien van teletekst!
Ik ben mantelzorger.


Ank 19/5/2020

Mantelzorger .
"Zorg roept op tot gezonde leefstijl juist in deze coronatijd belangrijk.
Dat zeggen 1600 artsen,wetenschappers en andere zorgprofessional in een oproep aan de politiek,bevolking en industrie.
Mensen die fit zijn ,zijn beter opgewassen tegen het virus!
Hoe kan het dan toch dat wij mantelzorgers moeten toekijken hoe onze geliefden in tehuizen "gevangen"worden gehouden en niet meer buiten komen en ook binnen het gebouw nauwelijks nog beweging krijgen!
Bv mijn man is in 2 mnd tijd maar liefst 4 kg aangekomen juist door het vele zitten,kopjes koffie met enz .
Dit is niet ok en valt bij mij echt niet onder "kwetsbare ouderen beschermen"
Het is te hopen dat men dit nu eens spoedig onder de loep neemt en de" gevangenen "laat wandelen in de tuin van het tehuis waar ze verblijven!

,


Maria Louise 18/5/2020

Hallo!

In deze crisis waarbij het bezoek verbod vele mensen raakt zijn prachtige alternatieve mogelijkheden bedacht om een geliefde te kunnen zien of spreken. Een raam visite, telefoontje, kaartjes, bloemen, lekkernijen, een quarantainer, een bezoek tent etc.
Voor mensen die geen beperking hebben aan het verstand, en alleen lichamelijke problematiek hebben zijn deze omstandigheden erg lastig, maar kunnen de maatregelen nog begrepen worden.
Zijn er ook oplossingen of mensen die ervaring hebben met bepaalde bezoek mogelijkheden voor dementerende mensen woonachtig in een gesloten verpleeginstelling die nog kunnen lopen, en dus de ruit uit een quaranair proberen te slaan om uit alle macht bij hun geliefde te kunnen komen. Deze mensen kunnen niet begrijpen waarom er een raam tussen zit, waarom hun geliefde/familie ze niet mag vasthouden. Voor deze doelgroep, vaak uitbehandeld is er geen passende oplossing om het gemis van familie, aanraking en een vertrouwd gezicht te vervangen. Ze begrijpen soms niet eens meer hoe een telefoon werkt! Beeld bellen levert geen contact op maar enkel extra verward gedrag. Kaartjes zijn leuk, maar de woorden vinden geen vertroosting.
Het enige wat deze doelgroep nodig heeft is de liefdevolle aanwezigheid (zonder afstand!) van hun geliefde of familielid.. lichamelijke aanrakingen (een knuffel of het vasthouden van een hand) zorgt dat ze het contact met hunzelf niet verliezen en neemt onrust weg.

Respect voor de zorgmedewerkers die proberen de plek van deze familieleden in te nemen, en zo goed mogelijk de zorg en liefde te kunnen geven aan deze mensen. Laten we hopen op een versoepeling van het bezoek verbod, en een snelle actie hierin van de verpleeghuizen zonder al te lang uitstel!


Bennie Analbers 17/5/2020

Ik hen mijn vrouw die goed bij haar verstand is voor het laatst 10 weken geleden op 8 maart kunnen bezoeken in haar appartement in het verpleegtehuis. Ze was tor een week geleden nog niet sinds 8 maart buiten geweest, terwijl in de gevangenis dagelijks gelucht wordt. Ze kijkt al 10 weken tegen een blinde muur aan op haar appartement. Verschrikkelijk.
Ik vind het onmenselijk dat ik haar niet mag bezoeken, laat het verpleegtehuis mij testen op het virus, wat ze nu doen is onmenselijk, we hebben al zoveel verdriet dat we gescheiden moeten leven en dan maakt onze regering het alleen moeilijker wat meer verdriet tot gevolg heeft. Ik merk dat mijnvrouw in elk teLefoongesprek hier over begint. Hopelijk is het nu voorbij en niet over 14 dagen, want we moeten verschrikkelijk veel verdriet wegsteken, en kunnen elkaar niet steunen. Als ze aan de telefoon huilt sta ik machteloos, heel erg!


Kreeg ik van mijn ouders 17/5/2020

Rutte, de jonge en consorten moeten zich de ogen uit de kop schamen!!! Asociaal en enkel zakkenvuller HUN familie is veilig en hoeven hun dierbaren niet te missen!!! Dat kromme rot RIVM met hun walgelijke en stompzinnige regels .... sexmaatje mag maar MET BESCHERMING je dierbaren bezoeken niet!!! WALGELIJK deze maatschappij!!! En als dank je we mogen we straks weer stemmen? BAUDET is de man!! Hij regelt GOEDE mondkapjes maar nee Rutte, de jonge en consorten kiezen voor kapjes die zo de prullenbak in kunnen...uiteraard op kosten van de belastingbetaler. Ze moeten zich de ogen uit de kop schamen deze hufters!!!


Miranda heijnekamp 16/5/2020

Vol ongeloof komt net het nieuws bij me binnen dat je als single een sex maatje mag hebben ...het RIVM keurt het goed en heeft groen licht gegeven !
Jonge mensen schijnen huidhonger te hebben , dat ik al 2 maanden op een bankje voor een raam zit te bellen met mijn bejaarde moeder die in 2 jaar tijd haar zoon en man heeft moeten begraven ..2x kanker heeft overleefd in 3 jaar tijd ...daar heeft bijna niemand het meer over....mensen die zoveel hebben meegemaakt ...daar heeft niemand het meer over! Een week voor de locked down is mijn moeder geplaatst in een GGZ instelling ,

DIE mensen hebben HUIDHONGER !
Ik zie haar aftakelen en kan niks doen ,
Ze eet bijna niet meer is 6 kilo afgevallen ...heeft angststoornissen en lijd aan depressies .
De ouderen onder ons hebben meer dan ook liefde aandacht en alle knuffels van de wereld verdient!
Ik verlang zo naar het moment dat ik met haar (met mondkapje handschoenen enz ) kan gaan wandelen ...in de zon een ijsje eten ...thats it ...meer vraag ik niet !
Pfff wat een wereld leven we...personeel werkt onbeschermd ,
Gaan ook naar de supermarkt ,naar de bakker halen hun kids van school enz enz ...afgelopen woensdag is mijn moeders broer begraven ze mocht er niet heen ...overigens alle lof voor de verpleging ze zijn lief voor haar ...dat stelt me iets gerust ...maar kom op Rutte geef ons iets versoepeling ...deze generatie heeft het zo verdient ..


C. J. Van Gastel 16/5/2020

Mijn dochter 19 en haar vriend 21 hebben allebei een beperking. Daarom woont hij op begeleid wonen en zij woont nog thuis. Al die weken hebben ze elkaar alleen via videobellen mogen zien. Hij mag niet eens zelf om boodschappen, met zijn bankpas en pincode doet de begeleiding zijn boodschappen. Deze begeleiding draagt geen mondkapje of handschoenen en houden zich niet aan de 1,5 meter afstand, maar gaan wel elke avond naar hun gezin/huishouden. Vanaf deze week is de dagbesteding van mijn schoonzoon weer open, maar hij mag er niet naartoe omdat daar andere mensen uit andere huishoudens rondlopen die hem zouden kunnen besmetten. Als de bezoekregeling komt voor mantelzorgers dan gaat uiteraard zijn moeder op bezoek. Wanneer zijn mijn dochter en schoonzoon weer samen en mag dit allemaal wel?


klaas 15/5/2020

Mijn vriendin is 48 en ik ben net 50 geworden. Vanwege haar chronische ziekte is mijn vriendin afhankelijk van verzorging die noodzakelijk is, daarom woont zij al jaren (voordat wij een relatie kregen) in een aanleunwoning van een verzorgingstehuis.
Statistisch gezien bestaan wij niet, er wordt zelfs in de handreiking bezoekregeling gesproken over alleen mensen in de laatste levensfase.Mensen die (veel) jonger zijn maar vanwege een noodzakelijke zorgvraag achter slot en grendel zitten bestaan niet.
Ons leven is een hel.


Jan't Hoen 12/5/2020

Zie https://www.facebook.com/HuizeWezup/videos/860558437768905/

Wij hebben twee kamers vrij en bewoners en zorgverleners zijn vrij van het coronavirus. Hier kan je onder de veiligheidseisen naar buiten en uw dierbare ontmoeten.


jose 12/5/2020

moeder is 93 en nog pienter in haar hoofd, ze zit een het verzorgingshuis zegt ik zit in een gevangenis in de oorlog hadden we meer vrijheid dan nu.
In Brabant zitten we al vanaf 16 maart en sommige al vanaf 12 maart opgesloten, Ze begrijpt het allemaal heel goed, maar dit duurt te lang.
En die regeling van een persoon lijkt op discriminatie in families, en als laatste kom je nooit aan beurt.
Ik vraag me af of het wettelijk mag.
Een crimineel word na 24 uur vrijgelaten
Een asiel locatie heeft daadwerkelijk corona en hoeven maar 3 ipv 14 dagen in quarantaine en deze mensen meer dan 8 weken.
Wie wil er na dit nog naar een verzorgingshuis.
Misschien is dit wel het doel vd regering


Daniëlle 11/5/2020

Als er vanaf 25 mei geen versoepeling komt moeten we maar in opstand komen . Dit is echt niet langer houdbaar voor deze mensen . Mijn moeder is zo slecht geworden sinds ze de kinderen niet meer kan zien .. zorg voor beschermingsmiddel en geef het vrij. Rutte met we moeten aan de kwetsbare denken. Er word nu eerst aan de economie gedacht inplaats van de instellingen


Kreeg ik van mijn ouders 10/5/2020

Wat een kromme toestanden!Er zijn landelijke regels MAAR elke zorginstelling mag eigen regels maken.Op een normale vraag krijg je niet eens een fatsoenlijk antwoord,terwijl je dit wel zou moeten mogen verwachten van een professionele zorginstelling.De vraag is niet OF het virus ergens binnenkomt maar WANNEER!De familie is niet welkom maar verplegers en stagaires(??!!)lopen af en aan,de1.5mtr wordt massaal geschonden wat een chaos!Hoe zou men als "professioneel" zorgverlener reageren als hun eigen moeder in een hermetisch afgesloten tehuis zou zitten?Op die vraag hoor je we houden ons aan de regels.Welke regels?Die verzorgers dragen geen beschermende kleding,houden geen afstand en gaan niet in quarantaine terwijl "de regels" dit voorschrijven.Dit vraagt om uitleg meneer de Jonge!!!!Hoe zou U reageren als uw moeder ontoegankelijk voor u in een dergelijke chaos de laatste dagen moet leven?????DIT is waar het om gaat!!!!!


Leentje 9/5/2020

Ook mijn man en ik hebben elkaar al die weken niet Meer gezien (aug 60 j getrouwd)hij vraagt steeds of ik hem op kom halen, en anders loopt hij wel naar huis!. Zorg is geweldig: geen corona geweest,waarom daar Dan geen Bezoekersproef? Hoop er zo op ook voor al die anderen.


Annelies 9/5/2020

Helaas heb ik mijn moeder in een crisissituatie in een verpleeghuis moeten plaatsen. Sinds 24 maart zit ze daar. Ze wordt goed verzorgd maar mist haar familie enorm. In het begin denk je het is beter zo...ze is zo veiliger, maar de emotionele belasting is enorm. Nu het virus langzaam minder wordt, wordt het tijd. Het duurt te lang. Opgesloten zitten in je laatste levensfase is niet humaan. Eerst 25...weer 2 weken wachten...dan geen idee hoeveel en welke. Ik vind het stressvol en kan mijn moeder...die elke dag vraagt...niet vertellen wanneer er een einde komt aan de lockdown.


Anna Veldman- Berben 8/5/2020

Onmenselijk dat ik nu al meer dan 7 weken niet in de nabijheid van mijn man mag zijn na56,5 jaar getrouwd te zijn!
Activiteitenbegeleiders- met thuissituatie 2 personen?- houden zich niet aan de 1,5 m en wassen alleen hun handen: geen beschermende kleding!ONBEGRIJPELIJK!
Norovirus Kerstmis 2019 , nieuwjaar ,verjaardag 31 maart 88, Pasen! 4 feestdagen in je laatste levensfase niet kunnen vieren met je geliefde(n)!zorg dat echtparen weer samen kunnen zijn en mijn man niet in het dossier meer hoeft te schrijven ik voel mij n GEDETINEERDE!


Patricia 7/5/2020

Als ze echt de kwetsbare personen hadden willen beschermen hadden ze vanaf het begin moeten zorgen voor bescherming van het zorgpersoneel. Die zijn tenslotte niet immuun voor het virus! Alle besmettingen zijn via het zorgpersoneel binnen gekomen, want niemand anders kon er komen. Maar is de reactie dan “ze waren buiten beeld”. Ongelofelijk.


roos 7/5/2020

ik begrijp deze reacties heel goed maar als men andere keuzes had gemaakt en de bewoners in grote getallen waren overleden hebben de verpleeghuizen het ook gedaan.
Mijns inziens is hier geen juiste of onjuiste keus het is hoe dan ook een duivels dilemma


Hinde 6/5/2020

Ik zie dat beleid erg gericht is op kleinschalig wonen. Mijn moeder woont in een woonzorgcomplex met eigen appartement. Hier kan met gemak 1,5 mtr afstand gehanteerd worden. Waarom word er geen beleid gemaakt per lokatie. Het ene verpleeghuis is het andere niet. Mijn moeder jaar locatie is gelijk getrokken met verpleeghuizen die kleinschalig zorg bieden en je kunt geen appels en peren vergelijken. Het risico op besmetting bij haar is vele malen kleiner omdat ze geen contact heeft met andere bewoners en de meesten op hun appartement prima kunnen vermaken en zelfstandiger zijn. Hier moet ook apart maatwerk voor worden afgesproken want mijn moeder is van mij afhankelijk als het gaat om schoonmaken appartement. Nu ik er niet mag komen begint het te versmeren. ze krijgt maar 30 min. per week schoonmaak. Hier raakt ze gestresst van. Wanneer kom je weer op de koffie... en nog geen perspectief. Nee, dit beleid is nog steeds erg onmenselijk en niet op de maat !!


Anne 6/5/2020

Als mantelzorger verlang ik er niet alleen naar om mijn broer weer te bezoeken, maar ook om zijn haar te knippen goed te scheren en teennagels te verzorgen. De verzorging doet dat niet hoor! Heel pijnlijk om te zien hoe iemand er na 2 maanden zonder goede verzorging uitziet.


Anne Alink 6/5/2020

Welke verpleeghuizen doen mee aan de pilot?


Riekje Hammink 6/5/2020

Ik ben dochter van moeder in Verpleegtehuis, en vind dat het echt allemaal te lang duurt. Ik zie dat mijn moeder steeds ongelukkiger wordt ondanks bezoekjes voor het raam. De kwaliteit van de dagen is belangrijker dan de lengte van de dagen...vind ik. Ze snakken naar familie om zich heen.


Willeke 6/5/2020

Ik ben manterzorger/contactpersoon van mijn moeder en wil dus weten welke verpleeghuizen open gaan


Frank 6/5/2020

Hallo, waar kan ik vinden welke verpleeghuizen mee doen met de test?


Wendy 6/5/2020

Fijn dat er in ieder geval een begin is gemaakt voor een bezoekregeling voor deze doelgroep. Maar helaas is er nog een doelgroep die vergeten wordt inmijn ogen, namelijk de gehandicaptenzorg, vele hebben daar ook geen idee waarom ze geen bezoek krijgen, zij kunnen dit net als mensen met dementie niet begrijpen. Vaak uit zich dat in onverstaanbaar gedrag, en heel triest is om te zien omdat je het ze niet kunt uitleggen.


Dea van der Veen 3/5/2020

Mijn moeder woont in een verzorgingstehuis, waar geen corona is geweest... Deze huizen kunnen toch meedoen ad pilot. Ik vind het schrijnend dat alles zo lang moet duren, het middel is erger dan de kwaal, er zijn mi vele mogelijkheden.
Deze groep is geestelijk erg kwetsbaar!!!


Cookies op de website van Zorg voor Beter

Zorg voor Beter gebruikt cookies om het gebruik van de website te analyseren en het gebruiksgemak te verbeteren.
Ik ga akkoord met het plaatsen van cookies (inclusief tracking cookies).
Niet akkoord en lees meer