Zorg voor Beter gebruikt cookies om het gebruik van de website te analyseren en het gebruiksgemak te verbeteren.
Ik ga akkoord met het plaatsen van cookies (inclusief tracking cookies).
Niet akkoord en lees meer
Home Nieuws Nieuws Ouderen best tevreden over leven in verpleeghuis

Welbevinden en levensvragen

Ouderen best tevreden over leven in verpleeghuis // 25/09/2017

De meeste verpleeghuisbewoners zijn tevreden met de zorg. Acht op de tien zijn positief over de kwaliteit van de verzorging en worden met respect behandeld. Wel heeft de verzorgende vaak haast. Daardoor is er minder tijd voor levensvragen, ander persoonlijk contact of een vertrouwensband.

ouderenDit blijkt uit het rapport 'Gelukkig in een verpleeghuis?' van het Sociaal Cultureel Planbureau (SCP). Van de 958 ondervraagde bewoners is 85 procent tevreden, slechts 4 procent is ontevreden. De rest is neutraal. Gemiddeld geven de bewoners een 7,3 voor de tevredenheid met hun leven. Mensen die langer in het verpleeghuis wonen, voelen zich gelukkiger dan mensen die er pas minder dan een jaar wonen.

Het geschetste beeld in het rapport is behoorlijk positief, in tegenstelling tot het heersende imago van de ouderenzorg. Over de eigen kamer zijn bewoners tevreden, net als over de rest van hun leefomgeving. Ongeveer 90 procent van de ondervraagden vindt dat ze voldoende privacy en autonomie hebben. Een puntje van aandacht is volgens een op de vijf wel dat verzorgenden hun kamer binnen komen zonder te kloppen. De meeste ouderen voelen zich verder veilig in huis.

Positief verrast

Onderzoeker Cretien van Campen was positief verrast toen hij de cijfers zag vertelt hij in de Volkskrant. 'Je kent met name de schrijnende gevallen, de uiteinden van het spectrum. En ook in ons onderzoek zegt een op de tien mensen erg ongelukkig te zijn, maar nu is de middengroep in beeld gebracht en die is over het algemeen positief.'

Missen aandacht

Natuurlijk zijn er ook verbeterpunten. Hoewel dus zes op de tien verpleeghuisbewoners aangeeft gelukkig te zijn, voelt 50 procent zich eenzaam. Verontrustend is dat ruim 30 tot 50 procent van de ondervraagden weinig zin meer heeft in het leven. Het leven heeft voor hen weinig betekenis meer, ze kunnen niet meer genieten van dingen en zien geen doelen in het leven.

Veel van de ondervraagde bewoners geven aan dat ze aandacht missen. De verzorging gebeurt gehaast, waardoor er weinig tijd is voor persoonlijk contact. Met levensvragen kunnen ouderen daardoor vaak niet bij het personeel terecht, terwijl ze dit wel graag zouden willen. Ook is er behoefte aan meer sociale activiteiten. Van Campen: 'De bewoners zeggen: we zien dat de verzorgers hun best doen, ze bejegenen ons met respect, ze houden rekening met ons, maar ze hebben weinig tijd voor een praatje, voor persoonlijke aandacht. Het is niet ideaal. De verzorging is in orde, het bed prima, het eten is goed, maar dat is het dan ook.'

Persoonsgericht en divers personeel

Een veelgehoorde oplossing voor de ‘problemen’ in de ouderenzorg is meer personeel. Het SCP geeft echter aan dat dit geen garantie is tot succes en een betere kwaliteit van de zorg. Van Campen: ‘Ons advies zou zijn: besteed dat geld ook aan de andere aspecten van het leven. Heb aandacht voor zingeving, zoek personeel met verschillende vaardigheden, gebruik het voor culturele activiteiten: met muziek bijvoorbeeld kun je mensen echt weer tot leven brengen.'

Een persoonsgerichte aanpak is dan ook de belangrijkste boodschap van het rapport; betrek vooral de bewoners zelf bij de plannen. ‘Zij zijn gewone mensen, net als jij en ik, en willen een normaal leven,’ aldus van Campen. ''s Avonds om half acht uur gaat het licht uit, maar dan willen bewoners nog bij elkaar zitten. Of een keer Indisch eten, wat barretjes in het restaurant. Breng het gewone leven terug in het verpleeghuis.'

Branchevereniging ActiZ is blij met het rapport. 'Het bevestigt het positieve beeld dat wij weten uit eerdere rapporten. Om liefdevolle zorg te kunnen leveren, heb je meer personeel nodig. Het geld dat het kabinet nu heeft toegezegd biedt die ruimte voor verbetering. Al is er een beperking aan hoe gelukkig een zorgprofessional alleen een bewoner kan maken. Daar heb je echt de steun en inzet van familie en vrijwilligers bij nodig.'

Eerder verscheen het rapport 'Ouderen in verpleeghuizen en verzorgingshuizen'. Dit rapport geeft een beeld van de objectieve aspecten van de leefsituatie zoals gezondheid, sociaal netwerk en financiële situatie. Lees het nieuwsbericht op Zorg voor Beter

JOUW REACTIE
Wil je een link invoegen in de tekst? Zet de link tussen vierkante haken: [www.zorgvoorbeter.nl]



Reacties

G. van Beurden 7/12/2017

Sinds 3 jaar werkzaam bij een Herbergier, waar we juist ruimte hebben voor de persoonlijke aandacht en warme zorg kunnen bieden. Wat een verademing, na de reguliere zorg, waar je inderdaad de bewoners niet al te veel hoorde klagen om dat ze bang waren dat dit gevolgen zou hebben vanwege de afhankelijke positie waarin ze verkeerde.
Het schrijnende voorbeeld dat nooit meer uit mijn gedachte zal gaan, dat een bewoonster met dementie, nauwelijks nog praatte, overwegend apathisch hele dagen in haar stoel zat. Die dag mee zou gaan naar de kermis. Toen ik tijdens het zorgmoment de juiste snaar wist te raken via reminiscentie, haar verhalen van vroeger aan mocht horen en ze een twinkeling in haar ogen kreeg. Daardoor wat langer bij haar bleef en ook nog op haar verzoek de haartjes op haar kin heb weggehaald omdat ze zo toch niet naar de kermis zou kunnen (haar eigen woorden).
Nadien bij het management ben geroepen omdat de haartjes verwijderen niet onder de zorgafspraken viel, dit was een taak van de familie. Welke pas 2 dagen later zouden komen. De tijd die me dit kostte in overleg met een goedbetaalde manager, zou ik het komende half jaar bij mw. haar haartjes hebben kunnen verwijderen, voor dat geld....
En zo heb ik vele voorbeelden ervaren, als professional en mantelzorger, dan kan ik me niet voorstellen dat de scores helemaal kloppen.
Wat heerlijk dat er gelukkig steeds meer andere woonvormen ontstaan en hopelijk gaat de warme zorg zich uitbreiden als een olievlek, want dat is wat eenieder verdient.
G. van Beurden (verpleegkundige en jarenlang mantelzorgster geweest, Herbergier Vlijmen)


Op de hoogte blijven?

Meld je aan voor de gratis wekelijkse nieuwsbrief.

Bekijk nieuwsbrieven

Meer over Welbevinden en levensvragen