Zorg voor Beter gebruikt cookies om het gebruik van de website te analyseren en het gebruiksgemak te verbeteren.
Ik ga akkoord met het plaatsen van cookies (inclusief tracking cookies).
Niet akkoord en lees meer
Home Nieuws Nieuws 2018 september Blog: Soms moet je afwijken van protocollen

Eten en drinken

Blog: Soms moet je afwijken van protocollen // 14/09/2018

Meneer de Vries heeft slikproblemen en krijgt het advies om gemalen voedsel te eten. Hierdoor verslikt hij zich minder snel. Hij verzet zich hevig tegen het gemalen voedsel en pleit voor klein gesneden voedsel. Wat zou jij in deze situatie doen? Lia Davelaar, expert langdurige zorg, gaat in haar blog in op deze vraag.

Een casus die heel wat reacties en verschillende gezichtspunten opriep. Moeten wij als professionals deze beslissing niet overnemen van meneer De Vries? Voor zijn eigen veiligheid en bestwil? Of mag hij helemaal zelf bepalen wat en hoe hij eet? Ook al kan dit levensgevaarlijke situaties opleveren? 

Oliebollen bij de koffie

Ik heb meneer De Vries gekend. Ik werkte als verpleegkundige, vers gediplomeerd van de HBO-V, in de ouderenzorg. Inmiddels al 27 jaar geleden. Het is net na de jaarwisseling en er zijn nog oliebollen. Mijn collega’s en ik warmen ze op en presenteren ze bij de koffie aan de cliënten op de afdeling. Meneer De Vries is dol op lekker eten en wil natuurlijk ook een oliebol.

Meneer De Vries wordt niet goed!!!

We weten dat hij niet goed kauwt, moeite heeft met slikken en soms ook erg kan schrokken. Dus we snijden de oliebol in kleine stukjes zodat hij die rustig één voor één kan opeten. Ik draai me om en rij de koffiekar aan de kant. Nog geen twee tellen later hoor ik een medecliënt roepen: ‘Meneer De Vries wordt niet goed!!!’. We staan gelijk met drie collega’s om hem heen. Meneer heeft alle stukjes oliebol in één keer in zijn mond gestopt en krijgt geen lucht meer. En wat we ook proberen… we krijgen de luchtweg niet meer vrij. De ambulance is snel ter plaatse, maar ook het ambulancepersoneel kan niets meer doen. Meneer De Vries is overleden.

Hoe vertel je het de familie?

Liever stikken dan de rest van zijn leven aan het gemalen eten.

Ik moet de familie bellen. Met lood in mijn schoenen. Hoe ga ik dit vertellen? Ik krijg de dochter van meneer De Vries aan de lijn en vertel het slechte nieuws. Het blijft even stil aan de andere kant van de lijn. En dan zegt de dochter: 'Ja we wisten dat dit een keer kon gebeuren. We hebben het er daar zo vaak over gehad met elkaar. Maar dit is wat pa wilde en waar we allemaal achter stonden. Liever stikken dan de rest van zijn leven aan het gemalen eten. We gaan hem missen. Maar het is goed zo.'

Ik voel opluchting: gelukkig ze zijn niet boos. Maar sta op dat moment zelf nog teveel in de ‘regelmodus’ om de echte waarde van deze reactie te ervaren.

Keuze accepteren

Een meerderheid van degenen die op de poll bij deze casus reageerde, kiest voor de optie om het verzoek en de daarbij behorende risico’s met meneer De Vries en zijn naasten te bespreken. Als meneer dan bij zijn keuze blijft zouden de meeste mensen deze keuze accepteren. Vaak werd daar aan toegevoegd dit dan wel vast te leggen in het zorgleefplan van meneer.

Dat is precies wat we destijds ook hadden gedaan op de afdeling. Meneer De Vries had zich al een paar keer lelijk verslikt. Met gemalen eten zou het risico op verslikken en verstikken veel lager zijn geworden. Maar meneer De Vries had daar helemaal geen zin in. Voor hem zou de kwaliteit van leven echt minder zijn geworden als hij ‘veroordeeld’ zou zijn tot gemalen voedsel. Met hem, zijn dochters en het team op de afdeling hebben we dit uitgebreid besproken en de overwegingen en afspraken vastgelegd in zijn zorgleefplan.

Wat is kwaliteit van zorg?

Kwaliteit van zorg is niet hetzelfde als altijd het protocol volgen.

Die avond 27 jaar geleden is mij altijd bijgebleven. Aanvankelijk voelde ik me vreselijk schuldig dat dit in mìjn dienst was gebeurd. Had ik maar beter opgelet. Was ik maar naast meneer De Vries gaan zitten. Had ik maar niet alle stukjes tegelijk op het bordje gelegd. Had ik maar helemaal geen oliebol gegeven… De schrik slaat me nog steeds om het hart als iemand zich verslikt. Maar dat schuldgevoel is wel gesleten. Kwaliteit van zorg is niet hetzelfde als altijd het protocol volgen en alle risico’s uitsluiten. Soms moet je afwijken. Kwaliteit van zorg is wel: argumenten, alternatieven en risico’s op een rijtje zetten zodat alle betrokkenen samen een weloverwogen beslissing kunnen nemen.

Deze blog is gebaseerd op ware gebeurtenissen maar de situatie heeft niet exact op deze wijze plaatsgevonden.

JOUW REACTIE
Wil je een link invoegen in de tekst? Zet de link tussen vierkante haken: [www.zorgvoorbeter.nl]





Gratis nieuwsbrief

Meld je aan voor de gratis wekelijkse nieuwsbrief.

Bekijk nieuwsbrieven

Meer over Eten en drinken