Kippenkracht

26 augustus 2010

“Dokter, wanneer geven wij die patiënt zijn venofer infuus? Nou zuster, zullen we dat gelijk doen? Geen probleem, alleen moet u dan wel eerst een proefdosis geven..”

Zo gezegd zo gedaan, wij (de dokter en ik) op pad naar de medicijnkamer, waar ik de benodigde spullen al had klaar liggen. Voor de duidelijkheid moet ik er even bij vertellen, dat de “dokter” semi-arts bij ons op de afdeling is. Bij het bereiden van de medicatie, vroeg ik haar (de semi-arts) of zij al eerder iv-medicatie had klaargemaakt. Dit had zij niet, dus heb ik haar hierbij geholpen. Nadat we alles klaar hadden gemaakt gingen we op weg naar de patiënt.

Verbazing

Omdat onze semi-arts nog niet bekwaam was in het geven van iv-medicatie, ging onze arts-assistent met haar mee, waarop ik aangaf later naar hun toe te komen, met de overige materialen (infuuspomp e.d.) Dat was geen probleem. Sta ik op de gang klaar met al mijn spullen, komt de semi-arts naar me toe: Heb je misschien een schaar? Waarop ik verbaasd antwoord: een schaar? Waarvoor dan? Nou om het verbandje om het infuus door te knippen, waarop ik nog verbaasder ging kijken. En ik zeg, ik loop wel even mee.

Een beetje extra kracht zetten..

Kom ik op de kamer bij de patiënt tref ik het volgende aan: een gordijn tussen het bed, onder de venofer spetters, een arts-assistent met een jas + overhemd lichtelijk onder de venofer spetters, en een patiënt onder de venofer-spetters. Bij inspectie van de venflon bleek deze door de grote druk waarmee de semi-arts de venofer wilde inspuiten eruit geschoten was, wat weer als gevolg had dat het overal heen spoot. De reactie van de semi-arts: oh ik dacht dat ik met mijn ‘kippenkracht’ wel iets meer kracht kon zetten. Op dat moment kon ik dan ook niet anders dan in een behoorlijke lachbui uitbarsten.