Mantelzorg is geen blik reservehanden…

20 augustus 2009

“De grootste omslag in denken en werken is toch dat je het als professionele organisatie gewoon gaat vinden dat er een natuurlijke betrokkenheid is van (mantelzorgers als) partners in de zorg.”

Dit schreef mijn gewaardeerde blog-collega Theo Stoffels vorige keer en weet u, ik denk dat hij de spijker op de (zorg)kop slaat. Partners in zorg als de gewoonste zaak van de wereld!

Kamervragen

De werkelijkheid in de care lijkt toch vaak nog een andere te zijn. Zo las ik in het AD dat een verpleeghuis in het Westland familieleden van bewoners nadrukkelijk gevraagd heeft deze zomer te komen helpen. De krant meldde dat tal van families erg verontrust hierover zijn. De SP heeft er inmiddels kamervragen over gesteld, dus dit verzoek aan familie krijgt landelijke aandacht. Ik volg deze kwestie met meer dan gewone belangstelling omdat mijn moeder – zij het enige jaren geleden, voor de verbouwing en een fusie – in dit huis gelegen heeft. En mijn idee van mantelzorgmanagement is daar ontstaan……

Blik reservehanden

Mantelzorg is naar mijn idee geen blik reservehanden, dat in een periode van schaarste, zoals de zomermaanden, opengerukt kan worden. Zo werkt het niet! Als je als organisatie het partnerschap serieus neemt, dan vraag je familie niet nadrukkelijk om hulp maar werk je aan een goede samenwerking. Gelijk als mantelzorg binnenkomt en niet pas als de nood aan de man is.

Wees open

Mantelzorgers snappen veelal heus wel dat het voor een huis lastig is om in vakantietijd alles zo goed mogelijk door te laten gaan. Zeker als zij al langer ‘meelopen’ weten zij vaak akelig goed wat er speelt in uw huis. Maak daarvan gebruik! Wees open en transparant. Vertel mantelzorgers wat u als zorgorganisatie allemaal doet om in tijden van vakantie en ziekte de basiszorg te garanderen. Bespreek met hen en de cliënt welke zorg- en dienstverlening in ieder geval doorgang moet vinden. Zoek actief naar oplossingen!

Wees reëel

Vraag mantelzorgers bijtijds of zij mee willen denken hoe om te gaan met tijdelijke schaarste van handen aan het bed. Hebben zij tips, kennen zij mensen die tijdelijk in kunnen springen, hebben zijzelf misschien zin of tijd om iets te betekenen? Waardeer hun bijdrage, hoe groot of hoe klein ook. En respecteer als zij niets kunnen of willen betekenen. Hun betrokkenheid bij uw organisatie is immers uit (zorg)nood geboren…….!

Wees betrokken

Uit eigen werkervaring weet ik dat roosteren in vakantietijd geen sinecure is. Een goede vakantiespreiding, de creativiteit van de roosteraar, goed ingewerkte vakantiekrachten en de bereidheid van collega’s om een tandje erbij te doen: al deze activiteiten zijn noodzakelijk om de boel rond te krijgen. En dan nog is het lastig. Natuurlijk lost een open en uitnodigende houding naar mantelzorgers niet alle problemen op. Maar partnerschap in de zorg als gewoonste zaak van de wereld draagt er zeker een steentje aan bij!