De mantelzorger uit de kast…!?

27 januari 2009

“Om hulp te krijgen van werkgevers (in de vorm van informatie en steun) moeten ‘mantelzorgende’ werknemers wel eerst uit de kast komen, zo zegt Mezzo, de vereniging voor mantelzorgers. En dat is vaak lastig en wel om twee redenen…”

Liever begrip dan medelijden

De eerste: ze willen geen slachtoffer zijn en op het werk volwaardig meedraaien. Men wil collega’s niet teveel belasten en ook voor vol te worden aangezien spreekt men niet altijd over mantelzorgtaken. Daar herken ik veel in: toen ik een aantal jaren geleden voor mijn ouders zorgde, wilde ik ook niet dat mijn collega’s daar veel hinder van zouden ondervinden.

Psychologische drempel

De tweede reden die Mezzo geeft vind ik een erg interessante. Op het moment dat je jezelf als mantelzorger definieert, benoem je degene die je verzorgt – je partner, je kind of ouder – tot patiënt.
Dat is een hoge psychologische drempel. Dus modderen mantelzorgers maar door, in plaats van zelf hulp te vragen. Daarnaast is er nog het andere punt dat als mantelzorgers niet weten wat het aanbod is, zij er ook niet om kunnen vragen. Als je jezelf dan hebt ‘erkent’ als mantelzorger, dan moet je nog een hobbel nemen, zo geeft een mantelzorger aan: je moet alles nog zelf ontdekken ook!

Veel ballen in de lucht

De mantelzorger anno 2009 heeft veelal een baan en moet verschillende ballen in de lucht houden, zo schrijft de Volkskrant op 21 januari 2009. Door de vergrijzing neemt de druk op werkende mantelzorgers toe. De projectgroep Werk & mantelzorg, opgetuigd door Mezzo met steun van VWS, probeert de komende vier jaar voor mantelzorgers een beter arbeidsklimaat te creëren.

Steunpunten mantelzorg

Steunpunten mantelzorg – gefinancierd door de gemeeenten in het kader van de WMO – proberen op hun beurt ook iets te doen voor mantelzorgers. Zij bieden op laagdrempelige wijze informatie, advies, praktische ondersteuning en begeleiding. Maar niet iedere mantelzorger weet hen al te vinden… Eerst moet men zich als mantelzorger labelen en dat is dus al een lastige.

Arbeidsproductiviteit

In het blad Seneca Het journaal van december 2008 vindt de directeur van een thuiszorgorganisatie dat de discussie over tekorten in de zorg in de toekomst op dit moment te veel toegespitst is op het optimaliseren van de arbeidsproductiviteit door bijvoorbeeld innovatie. Hij pleit – naast preventie en zorg op maat – voor een verschuiving in het denken: van professionele zorg naar zelf- en mantelzorg. Mantelzorg moet volgens hem ondersteund en begeleid worden bij het uitoefenen van de gewenste zorgtaken. En dat gebeurt al op kleine schaal daadwerkelijk bij de mensen thuis: ik hoor dat op de ‘thuisvloer’ mondjesmaat de mantelzorgcoach haar intrede doet en met succes…

Booming business

Mantelzorg is hot schreef ik een jaar geleden op deze plaats. Nou, het lijkt steeds meer ‘booming business’ te worden. Diverse partijen hebben in toenemende mate zorg en aandacht voor de mantelzorger: VWS, aanbieders van zorg, gemeenten, organisaties van en voor mantelzorgers. Nu dus de werkgevers nog…
Tip voor de projectgroep Werk & mantelzorg : zorg op de werkvloer naast de mediator, de arbo- en de mentalcoach ook voor een mantelzorgcoach. Daar is geheid markt voor als ik lees dat meer dan een miljoen mensen hun gewone werk met de zorg voor een ziek familielid of naaste combineren!

Addertje..

Ik juich al die aandacht voor mijn geliefde onderwerp mantelzorg van harte toe.
Maar ik ben wel beducht voor die aandacht voor de inzet van familie, vrienden of andere vrijwilligers die primair is ingegeven vanuit de gedachte dat het zo lekker goedkoop is. Met alle gevolgen van dien. Want die gedachte zou zomaar eens samen met de mantelzorger uit de kast kunnen komen…

Ina Mouris