Ons partnerschap vereeuwigd

26 september 2007

“De fotograaf voor de weblog is geweest. Aardige man, hij liet Theo en mij gezellig tegen elkaar aanleunen ‘want dat geeft zo’n goed resultaat op de foto, u zult het zien! ’. Nou, oordeelt u zelf zou ik zo zeggen.”

In Bosch en Duin, onderdeel van de Respect Zorggroep Scheveningen, hebben we ons partnerschap gelijk maar gelabeld als zijnde net verloofd (grapje!!), want we vielen in de gang wel op met die fotograaf die riep dat we het heel goed deden. Het gegniffel van voorbijgangers was daarbij natuurlijk niet van de lucht. Soms is de aanval de beste verdediging!?

Wat ons beweegt

Dat fotogebeuren en het schrijven voor dit weblog: we doen het allemaal om partnerschap in de zorg te stimuleren. Waarom vinden we dat belangrijk? Theo zal in een van de volgende weblogs aangeven wat hem als locatiemanager bewogen heeft om aan de pilot mantelzorg mee te gaan doen. En mijn verhaal? Een drieledige motivatie: ervaring als mantelzorger van o.a. mijn moeder die een klein jaar in een verpleeghuis opgenomen geweest is, beroepsmatige interesse in de intramurale zorg en als derde een verpleeghuis dat aangaf meer te willen met mantelzorgers!

Mantelzorger

Ik ben voor mijn ouders in Zeeland een aantal jaren mantelzorger geweest. Niet dat ik het als zodanig benoemde of er bewust voor koos, ik deed het gewoon, net als mijn zus en broer het deden. Zo was het ons ‘voorgeleefd’: je staat voor elkaar klaar als dat nodig is, zonder ophef, zonder veel vragen en je doet wat je op dat moment kunt doen.

De zorgpot

Mijn zus zei op een gegeven moment “zo gaat het niet meer met pa en ma thuis. We doen bij elkaar in de ‘zorgpot’ wat we ieder afzonderlijk kunnen geven.” Mede door haar forse bijdrage kwamen wij tot een gezamenlijke mantelzorginzet van 7 dagen per week, 24 uur per dag. Mijn vader overleed na een jaar aan de gevolgen van non-hodgekin en mijn moeder belandde zeer snel daarna eerst in het ziekenhuis en daarna in het verpleeghuis.

Het cliëntperspectief

Nu heb ik toch wel wat ervaring in de ouderenzorg, o.a. als directeur van een woonzorgcentrum voor ouderen en als medewerker beleid en kwaliteit bij een stichting met zorgcentra en servicewoningen, maar de intramurale zorgwereld heb ik pas echt vanuit het cliëntperspectief leren kennen toen mijn moeder werd opgenomen.

Een verpleeghuis met wensen

Vorig jaar heb ik in verpleeghuis Bosch en Duin in Scheveningen een aantal maanden gewerkt in het kader van zwangerschapsvervanging van de beleidsmedewerker kwaliteit. Daar kreeg ik signalen dat men de samenwerking en het contact met mantelzorgers niet altijd goed vond lopen. Locatiemanager Theo en ik deden onze gezamenlijke ervaringen met mantelzorg en wensen tot verbetering in de ‘zorgpot’ en dienen het project pilot mantelzorgmanagement bij ZonMw in. En met dit project zijn we nu vanaf april dit jaar aan de gang en we hebben er al het nodige over te vertellen.