Confronterende resultaten..

24 oktober 2007

“Stilzwijgend waren we er in Bosch en Duin eigenlijk van uitgegaan dat mantelzorgers en medewerkers op het project kleinschalig wonen wel meer tevreden zouden zijn dan op de reguliere pg-afdeling. Dat blijkt dus niet het geval te zijn (oeps?)!”

De verschillen zijn weliswaar niet zo groot, maar toch! Op de afdeling somatiek trouwens is de inzet van mantelzorg het grootst, wel bijna 3x zoveel als op de pg-afdelingen.

Meten is weten, maar dan?

Misschien is het wel zo dat mantelzorgers op het project kleinschalig wonen denken dat ze minder nodig zijn omdat op een groep van 8 bewoners de personeelsbezetting goed/beter zichtbaar is? Of andersom geredeneerd: op de reguliere pg-afdeling met 16 cliënten zijn mantelzorgers misschien wel bang dat hun verwanten op zo’n lange gang aandacht tekort komen? Wellicht komen zij daardoor meer op bezoek? En besteden mantelzorgers van cliënten op de afdeling somatiek zoveel meer tijd aan hun verwanten omdat er sprake is van meer contact? Meer communicatie en dus meer wederkerigheid? En hoe zit het verder met de wisselende tevredenheid van medewerkers? Hoe adequaat en eenduidig is onze manier van meten eigenlijk geweest? U begrijpt dat we hierover voorlopig nog niet zijn uitgepraat..

Klankbordgroep mantelzorgers

Ik ben momenteel bezig om alle berekeningen, getallen en percentages om te zetten in begrijpelijke A4tjes. Willen we alle respondenten over een paar maanden nog es zo gek krijgen om weer een formulier in te vullen, dan moeten zij zeker te horen krijgen wat de 1e ronde heeft opgeleverd. En dat niet alleen: ook in de pilotgroep gaan we een stevig gesprek aan over de resultaten in het licht van het vervolg van de pilot. Daarnaast wil een aantal mantelzorgers in een soort klankbordgroep heel graag betrokken zijn bij het verloop van de pilot. Hoe duiden zij de uitkomsten van de nulmeting en – heel belangrijk! – ervaren zij op de afdeling al iets van een toename van partnerschap in de zorg?? Ik ga in gesprek..

Interne ‘hobbels’

Niet alles loopt zo gesmeerd als onze mooie draaiboeken doen vermoeden.. Het lijkt moeite te kosten om een nieuw blad – gericht op afspraken en communicatie met mantelzorgers – in het zorgplan opgenomen en ingevuld te krijgen. En juist deze bladen zijn de basis voor het vervolg van de pilot! Iedereen onderkent het belang ervan, daar ligt het niet aan, maar volgens de afdelingshoofden waren er wat wel hobbels. Het formulier was vrij laat beschikbaar gekomen. Er waren in de weken voorafgaand aan de nulmeting in augustus/september wel wat andere prioriteiten op de werkvloer, zoals bijvoorbeeld de bezetting. En als derde reden werd aangegeven dat het formulier niet goed past bij en eigen is aan de opzet van het huidige zorgplan. Ziehier pilotprioriteit nummer 1!!

Hoeveel heb je nodig?

Theo is nu aan het klussen in zijn nieuwe huis en ook de volgende week mag ik dit weblog weer vullen. Daar ga ik tijdens de herfstvakantie al dobberend in een tropisch zwemparadijs es rustig over nadenken. De boodschap die mijn Inspiratie en motivatiekalender voor de komende week voor me heeft is bemoedigend : “Realiseer je hoe weinig je nodig hebt om tevreden te zijn en vrede te hebben.” Ik – als bezige bij – hoop het te gaan beleven…