Separeervrij behandelen (Gelderse Roos)
Instellingen in Nederland maken relatief veel gebruik van vrijheidsbeperkende maatregelen. Dit project is gericht op het komen tot een separeervrije opname-unit in een periode van drie jaar. Dit gebeurt met behulp van deskundigheidsbevordering, training en intervisie van de medewerkers, het evalueren van dwangsituaties, het opstellen van een crisiszorgplan en een netwerkbenadering (het betrekken van familieleden bij de behandeling).
Een afvaardiging van de cliëntenraad heeft vanaf de start van het project deelgenomen aan de begeleidingscommissie. Daarnaast is een zorgevaluatieonderzoek afgenomen bij één op de drie patiënten. Deze feedback is meegenomen in de ontwikkeling van het totaalpakket aan interventies. De afstemming tussen behandelaren en verpleegkundigen was hierbij erg belangrijk.
Doel
Het voorkómen of terugbrengen van het aantal geweldsincidenten heeft tot gevolg dat er minder inhumane dwangbehandelingen (met name langdurende separaties) toegepast hoeven te worden. Het project komt ten goede aan de zorg voor psychiatrische cliënten in de gesloten afdelingen van de GGZ. Door passende alternatieven voor separatie te geven wordt eenzame opsluiting (en de daarmee samenhangende traumatische ervaring) zo veel mogelijk voorkomen. Er is meer oog voor de behandeling, het welzijn en de veiligheid van de cliënt.
Feiten en cijfers
Gedurende het verloop van het project heeft men zich aangesloten bij het landelijke project Dwang en Drang van GGZ Nederland. Het project is wetenschappelijk geëvalueerd door een interne onderzoeksafdeling (GRIP). Het project is succesvol omdat het aantal separaties op de kliniek tot een minimum is teruggedrongen.