Vakantiewerk in de koffer
23 augustus 2010
“Met plezier heb ik voor aanvang van mijn eigen vakantie de web-log van Ina Mouris gelezen. Ze neemt een “kratje werk” mee op vakantie en voelt zich daar prettig bij. Ook haar huisgenoten weten inmiddels dat dat zo werkt bij haar en hebben er “vrede” mee. Ik ben blij dit te lezen. Dan ben ik zelf tenminste niet de enige die zo in elkaar zit..”
Ik ben dit jaar niet op vakantie geweest, maar ben heerlijk met manlief thuis aan het klussen geweest. Aan het begin van de vakantie heb ik mijn “werkspullen” netjes geordend en opgeruimd, telefoon uitgezet….en deze ook uitgelaten. Af en toe kon ik mezelf, zij het met moeite, bedwingen om niet even op de telefoon te kijken of er ook berichtjes in stonden. Op deze manier heb ik toch wel echt even afstand kunnen nemen. Tot een halve week voor het eind van mijn vakantie…
Telefoon
Mijn dochter meldde aan de avondmaaltijd dat er een ‘mevrouw’ voor mij had gebeld. En ze dacht dat het misschien wel iets met mijn werk te maken had. De mevrouw zou ‘s avonds terug bellen. En inderdaad, ‘s avonds belde de dochter van één van mijn cliënten mij op mijn thuistelefoon. Ze vertelde mij dat haar vader de dag van te voren was overleden. Ze hoopte niet dat ik het vervelend zou vinden dat ze mij stoorde, maar ze zou het erg vinden als ik bij aanvang van mijn 1e werkdag er achter zou komen dat haar vader was overleden en begraven. Daags na aanvang van mijn eerste vakantiedag was haar vaders gezondheid plotseling ernstig verslechterd. Na een opname van 2 weken in het ziekenhuis was hij overleden. Een gedwongen opname in een verpleeghuis is hem gelukkig bespaard gebleven. Gisteren was het afscheid. Een militaire begrafenis. Ik had nog vakantie, maar ben wel geweest om hem de laatste eer te bewijzen.
Ook mijn thuisfront heeft begrip voor dit soort situaties, ze zijn er in de loop der jaren aan gewend geraakt dat ik beter functioneer als ik bepaalde dingen ook in vakantie tijd gewoon doe.
