Jungheimercafé
16 juni 2011
“Vanavond naar het één-jarig lustrum van het Jungheimer café in Grou geweest.”
Nee, het is geen foutje het bestaat echt, het Jungheimer café. Ik heb me laten vertellen dat het wel heel uniek is en het enige in Friesland. 9 Juni 2010 was de eerste bijeenkomst in café d’Oude Oost in Grou.
Speciaal voor jong dementerenden
Het idee is ontstaan doordat een partner van een jong dementerende de behoefte had om met lotgenoten te praten. Er bestond natuurlijk al lang een Alzheimer café, maar echt iets specifieks voor partners en/of kinderen van jong dementerenden was hier in Friesland nog niet. Samen met een case manager ontstond bij de partner van de jong dementerende het plan om een café voor deze specifieke groep op te richten.
Naam met een knipoog
In Grou werd een geschikt café gevonden om de bijeenkomsten te houden, een mooie bijkomstigheid was dat het café gratis beschikbaar werd gesteld door de uitbaters.
En dan een naam voor het café. De naam was gauw gevonden… Toen bij de partner van deze mantelzorger de diagnose Alzheimer werd gesteld in het VU te Amsterdam zei de partner treffend: “maar het is helemaal geen Alzheimer, het is Jungheimer” en zo ontstond toch nog een lach tussen de tranen door. De naam voor het “Alzheimer café” voor partners en/of kinderen of mantelzorgers werd dus “Jungheimercafé”, het eerste in Nederland.
Goede ontmoetingsplek
En nu, na een jaar kan wel gezegd worden dat het een succes is. Een ontmoetingsplek om ervaringen met lotgenoten uit te wisselen maar ook een plek om nieuwe informatie te krijgen. Zo was vanavond tijdens dit eerste lustrum Ruud Dirkse samen met zijn vrouw Caro Petit uitgenodigd, de schrijver van de boeken: “Had ik het maar geweten” en “Lerend vermogen voor mensen met dementie”. Een boeiende, positieve avond.
Ik hoop van harte dat er nog heel veel lustrumavonden zullen volgen, en niet alleen hier in Friesland maar verspreid over heel Nederland.
