(Gedwongen) opname
10 december 2007
“Eén van de probleemvelden van dementie betreft de opname. Vaak een moeilijk moment dat op verschillende manieren wordt beleefd door de betrokkenen.”
Om aan te geven hoe de cliënt de opname kan beleven, deel ik graag een anekdote met u die een SPV mij toevertrouwde. Het betrof een demente man die een BOPZ-verklaring ondertekende dat hij vrijwillig wenste te worden opgenomen. De SPV had drie keer uitgelegd dat hij zou gaan verhuizen en dat hij daar de deur niet meer zelf uit mocht (de uitleg van een gesloten afdeling). De man was bij de uitleg overtuigd dat dit het beste was voor hem. Toen hij eenmaal had getekend vroeg de man plechtig: “Zijn we dan nu in de echt verbonden?”
Ook aandacht voor mantelzorgers
Gedwongen opname is dus een lastig probleem. Enerzijds voor de cliënt die veelal een leven achter de gesloten deur zal moeten doorbrengen. Vaak begrijpt men niet meer goed wat dat betekent en waarom dat is. Anderzijds is opname voor de mantelzorg een groot probleem, omdat zij vaak het verlies ook voelen. Soms zelfs als een nederlaag. Het doet me daarom deugd dat in de diverse verpleeghuizen in onze regio structureel aandacht is voor de mantelzorgers rondom en na de opname. Door individuele begeleiding en groepsgesprekken verricht het maatschappelijk werk van deze instellingen hier zéér nuttig werk. Daarom het pleidooi om bij opname in het verpleeghuis niet enkel te focussen op de cliënt, maar even zoveel op de mantelzorg. Want als het goed is gaat de relatie tussen mantelzorger en cliënt door, ook na opname.
Film over mantelzorg
Deze week zag ik de film ‘Thuis’ van het NIZW (red.: nu Vilans), waarbij de dochter van een vrouw in boeren klederdracht, op passende wijze betrokken was bij de zorg van haar moeder. De dochter van deze mevrouw was mantelzorger en hun relatie kreeg een prachtig vervolg binnen Simnia in Domburg. Dit is een verpleeghuis waar kleinschalig wonen op een mooie manier wordt vorm gegeven. Het leven van beide was zoveel verbeterd na de opname. Een goede uitvoering van de visie op het betrekken van de mantelzorger ligt hier duidelijk aan ten grondslag.
