Financiering

11 mei 2009

“Vanmiddag was ik deelnemer van het multidisciplinair overleg van onze geheugenpoli.”

Tijdens dit overleg werden 22 mensen besproken. De problemen die op tafel kwamen bij de diverse cases waren zeer divers, zo maar een greep:

Cliënt getest, er is weinig achteruitgang het afgelopen jaar
Partner brak heup, cliënt tijdelijk in logeerhuis.
Geen OB-indicatie gekregen, de partner kan hierdoor niet van huis, raakt overbelast.
Cliënt is gaan zwerven
Agressie van een demente vrouw naar partner
Cliënt na één nacht opname in het verpleeghuis overleden
Cliënt onderzocht, ook door psychiater. Geen dementie in het spel, klachten worden veroorzaakt door een depressie. De behandeling is reeds gestart.

De ketenpraktijk

U ziet zomaar een greep uit de praktijk van vandaag. Zeer diverse problemen die om zeer diverse deskundigheid vraagt. Verder is het vereist om de deskundigen met elkaar vanuit één plan met elkaar te laten samenwerken rondom deze cliënten. En daarmee hebben we het over ketenzorg in de praktijk. Al deze zaken werden opgepikt en vooral afgestemd.

Beleid rondom ketenzorg dementie

Op dit moment loopt er een project waarbij 16 regio’s experimenteren met het koppelen van de diverse financieringsvormen rondom dementie. Dit is een voorwaarde voor de nieuwe ‘ketenfinanciering’ die de zorgkantoren in 2011 voor dementie gaan toepassen. Dit om de financiering beter te laten aansluiten bij de grote diversiteit van problemen zoals die in de inleiding werden geschetst. Het project waarin deze experimenten plaatsvinden heet het ‘Programma ketenzorg Dementie‘.

Ketenfinanciering

Recent bezocht ik een aantal bijeenkomsten die bedoeld waren voor de ondersteuning van de deelnemende regio’s aan het Programma Ketenzorg Dementie. De indruk die ik overhield is tweeledig:

het is toch zo eenvoudig om samen te werken en doelmatige zorg en ondersteuning te bieden (zie voorbeelden eigen praktijk).
het is zooooooooo moeilijk om de organisatie rondom de samenwerking vorm te geven waar het financiering betreft. Want de bekostiging van Casemanagement vanuit de AWBZ is nog lang niet geregeld, zo blijkt uit recente ontwikkelingen (in mijn vorige blog veronderstelde ik anders).

Drie financieringsstromen

Het is algemeen bekend dat er drie financieringsstromen zijn voor mensen met dementie: De Zorgverzekeringswet met de DBC’s, hieruit worden de kosten voor specialistische zorg betaald. Bij dementie gaat het dan vaak over de verrichtingen van specialisten als neurologen en geriaters. De AWBZ hieruit wordt de zorg in de instellingen betaald en ook een deel van de zorg thuis of op de dagbehandelingen. De WMO is de geldstroom die door gemeenten wordt beheerd. Hieruit wordt de huishoudelijke zorg, vrijwilligerswerk en mantelzorgondersteuning gefinancierd.

Aansluiten op vraag cliënt

Wat me vooral bij blijft is dat er in de regio’s fors geworsteld wordt met het vorm geven van het laten aansluiten van de diverse financieringsvormen op de vraag van de cliënt. Veel partijen hebben hiermee te maken, zowel op beleidsniveau (NZa, ZN, overheid) als op regio niveau (indicatieorganen, zorgaanbieders, gemeenten). Er zijn regio’s waar op onderdelen resultaten worden geboekt. Dat is bemoedigend. Er moet echter nog veel water door de Schelde (zoals we in Zeeland zeggen), voordat er een heldere, algemene manier is gevonden voor ketenfinanciering. Bemoedigend is het om te zien dat er veel energie en creativiteit in wordt gestoken vanuit het Programma Ketenzorg Dementie. Kleine resultaten van de ene regio kunnen voor anderen een opstap zijn naar succes; synergie en groei dus.

Landelijk Netwerk Dementie

Eén van de ontwikkelingen die in dit synergie- en groeiproces een ondersteuning kan zijn is de oprichting van het Landelijk Netwerk Dementie. Een initiatief dat voortkomt uit het LDP, dat vooral gericht is op het bijeenbrengen van positieve energie en gedrevenheid om verder te komen in thema’s als financiering (maar ook meer). Op de eerste netwerkbijeenkomst van 10 juni staat financiering centraal. Ik zal u berichten over de resultaten.