Creativiteit
25 mei 2010
“Ben je creatief?, werd er gevraagd toen ik solliciteerde naar de functie van case manager dementie. Ja, ik weet wel zeker dat ik creatief ben. Creatief op velerlei gebied, ik schrijf graag, ik maak Friese gedichten, ik maak zelf kleding, ik maak deel uit van een liturgische bloemschik-commissie, en ik denk dat ik ook wel creatief ben in het bedenken van oplossingen.”
Maar noem op een sollicitatiegesprek maar eens een goed voorbeeld, er schoot me op dat moment tenminste niet echt een leuke creatieve oplossing te binnen. Nu ik zo’n twee en een halve maand werkzaam ben als case manager dementie denk ik vaak, wat zou ik graag eens even met de sollicitatiecommissie om tafel willen. Wat zou ik ze een hoop creatieve oplossingen kunnen vertellen. Want één ding weet ik nu wel héél zeker, als je als case manager dementie werkzaam bent, moet je ontzettend creatief in je denken en in het bedenken van oplossingen zijn.
Geen hulp accepteren
Een klein voorbeeldje van afgelopen week. Mevrouw Bouma wordt sinds maart door mij als case manager begeleid. Ik ben door de praktijkondersteuner van de huisarts benaderd om eens een kijkje bij deze mevrouw te nemen. Mevrouw Bouma heeft kind nog kraai op de wereld en kwam een tijdje geleden bij de huisarts op het spreekuur omdat ze wel eens iets vergat. Inmiddels ben ik erachter dat ze heel veel dingen vergeet, maar hulp wil ze absoluut niet. Ze heeft het wel geaccepteerd dat ik af en toe eens langs kom. Ze ziet me geloof ik als een soort van vriendin.
Persoonlijke verzorging
Nou had ik haar eindelijk zover, dat ze accepteerde dat er af en toe eens iemand langs zou komen om eens een boodschapje of een huishoudelijk klusje samen met haar te gaan doen (individuele thuis begeleiding)….blijkt dat er bij het CIZ een fout is gemaakt en mevrouw geïndiceerd is voor twee uren per week persoonlijke verzorging in plaats van 3 uren individuele begeleiding. Deze indicatie kan niet worden omgezet in begeleiding, daarvoor moet ik dan weer een nieuwe aanvraag doen welke weer zes weken op zich kan laten wachten.
Lastige boodschap
Ik heb dus de persoonlijke verzorging in eerste instantie maar geaccepteerd voor mevrouw Bouma, komt er in ieder geval één keer per week iemand extra bij haar langs. De thuiszorg heb ik hierover ingelicht, dus dat zit wel goed. Maar nu nog mevrouw Bouma inlichten. Ik rijd op vrijdagochtend naar haar toe en kan maar niet bedenken hoe ik deze boodschap nu moet brengen. Ik bel aan, het duurt even voor mevrouw Bouma de deur voor mij opent. Zo te zien is ze is blij mij te zien. We zetten samen een kan koffie en dan stuur ik langzaam het gesprek op de op handen zijnde douchebeurt.
Zoals ik al had verwacht, wil ze hier niks van weten. Dat kan ze allemaal nog makkelijk zelf.
Verjaardagscadeau!
Ineens weet ik hoe ik het moet brengen…. Ik zeg tegen haar dat ik haar op haar leeftijd zo graag af en toe een beetje wil verwennen en dat ze het maar moet zien als een cadeautje voor haar verjaardag van mij ( 4 mei was ze jarig).. En hoe is het mogelijk, dat aanbod accepteert ze. Ze vindt het een fijn cadeau en geeft me spontaan een zoen.
Creatief zijn….ik denk dat ik zo langzamerhand ontzettend creatief ben!
