Navigatie overslaan Zorg voor Beter
U bevindt zich hier:
  1. Home
  2. Onderwerpen
  3. Actualiteiten
  4. Nieuwsberichten
  5. Ervaringen met hulpverlening tijdens spiegelbijeenkomst

Ervaringen met hulpverlening tijdens spiegelbijeenkomst

3 februari 2010

Voor het eerst in Nederland deelden cliënten in de verslavingszorg hun ervaringen met elkaar. Dat gebeurde tijdens een zogeheten spiegelbijeenkomst. Het was voor het eerst in de Nederlandse verslavingszorg dat een dergelijke bijeenkomst plaatsvond. De bijeenkomsten zijn een uniek middel om inzicht te krijgen in de persoonlijke ervaringen van cliënten met en hun mening over de hulpverlening.

De spiegelbijeenkomst is ontwikkeld in het AMC en al veelvuldig gebruikt in de somatische zorg. Het Jellinek Outreachend Team (JOT) zette de stap de methode in de verslavingszorg toe te passen. Het JOT had hiermee de primeur en fungeerde tegelijk als proefkonijn voor collega’s.

Spiegel voorhouden

Een spiegelbijeenkomst is een manier om een groep cliënten onder leiding van een onafhankelijke gespreksleider over hun ervaringen met de hulpverlening te laten praten. De gespreksleider stelt vragen die cliënten stimuleren om hun eigen verhaal te vertellen over dezelfde behandeling. De gespreksleider is niet verbonden aan de afdeling en speciaal getraind voor de bijeenkomst. Zo is de objectiviteit gewaarborgd. De hulpverleners zijn aanwezig als publiek: hen wordt een spiegel voorgehouden. Bijvoorbeeld over hun communicatie met cliënten, bejegening en of cliënten vinden dat de hulpverlening hen goed heeft gedaan.

Onterechte twijfel

De deelnemers van de eerste bijeenkomst in de verslavingszorg konden goed reflecteren op de hulpverlening. Medewerkers twijfelden daar vooraf aan, die twijfel bleek onterecht. Zowel de cliënten als hulpverleners oordeelden positief over de bijeenkomst. Enkele uitkomsten: de cliënten waarderen de volharding van de hulpverleners, ze willen graag meer informatie over mogelijke behandelingen, ze vinden het moeilijk dat er veel wisselingen plaatsvinden bij hun casemanagers en ze vinden het taalgebruik in schriftelijke communicatie vaak moeilijk. Daar kunnen de medewerkers weer van leren. Sowieso hebben de hulpverleners de bijeenkomst als erg waardevol ervaren: “Dan weet je weer waar je het allemaal voor doet.”