Het is een prachtige voorstelling die de trots op het werken in de zorg in vele facetten voor het voetlicht brengt. In ruim een uur worden op een hectische reis de toeschouwers meegenomen door het leven van alle dag in de (thuis)zorg.

Heel erg herkenbaar…

De voorstelling ontroert en verrast, biedt ingetogen spel en is hilarisch, verbaast en biedt veel herkenning, zo blijkt uit de vele positieve reacties uit de zaal. Als besluit van de voorstelling worden de medewerkers van de VIVA!zorggroep uitgenodigd om met passie het speciaal op de ViVa!Zorggroep toegesneden Trots op de Zorglied mee te zingen, hetgeen dan ook staande, uit volle borst, met overtuiging en trots gedaan wordt…

ROBINA

Echt een vondst is ‘collega’ ROBINA del Prado, die model staat voor alle medewerkers in de zorg. ROBINA betekent: Respectvol, Open, Betrokken, Intiem, Nauwgezet en Altijd aanspreekbaar.
Na afloop van de voorstelling reiken de acteurs de bezoekers een veer uit (van een in de rui zijnde prijswinnende ara, die door omstandigheden helaas is gevlogen…), als dank voor wat men dag in dag uit voor cliënten van de ViVa!Zorggroep doet en betekent. Een geste die zeker op prijs gesteld wordt!

www.zustersontour.nl

Thema’s en nabespreking

Na de voorstelling wordt met het aanwezige publiek doorgepraat over de in de voorstelling verwerkte thema’s: collegialiteit, klantgericht werken, werkdruk en hoe daar mee om te gaan, eigengereidheid, waardering, bejegening. Deze nabespreking wordt verzorgd door mijn zus Nelly en mijzelf. Zussen on Tour dus. Erg leuk om te doen, deze interactie met het publiek.
Naast aandacht voor zaken die goed gaan is er ook aandacht voor zaken in de zorg en in de organisatie die voor verbetering vatbaar zijn. Ook hier bij ViVa! wordt nagedacht over ‘Zorg voor Beter’!

En de aandacht voor Mantelzorgers bij ViVa!Zorggroep?

Natuurlijk heb ik ook daar even naar gekeken! Speciaal voor hen is MaatjeZ opgericht, HET centrum voor Mantelzorg. Ook vanuit de zaal wordt het belang van goede mantelzorgondersteuning voor nu en vooral in de toekomst een paar keer genoemd. Zie voor meer info op de homesite www.vivazorggroep.nl (rechtsboven bij mantelzorgers/vrijwilligers). Het zou mooi zijn als meer zorgorganisaties voor mantelzorgers – in de vorm van informatie, aandacht en gerichte ondersteuning –zo’n expliciet aanbod hebben.

Een veer voor de mantelzorgvriendelijke organisatie!

Bijeenkomst Goed, Beter, Verbeteren

Een aanrader deze toolbox! De aanleiding voor mijn signeervraag was haar spreekbeurt op 27 september tijdens de bijeenkomst Goed, Beter, Verbeteren, die werd georganiseerd door Zorg Voor Beter, In Voor Zorg en Vilans. Geweldig om zo’n inspirerende vrouw te zien optreden, met een handtekening na afloop! Een helder verhaal over ontwerpprincipes, gelardeerd met persoonlijke ontboezemingen die in de zaal een golf van herkenning teweeg brachten..

Een doorbraak?

Wanneer slaat een (innovatief) idee aan, dat was een van de onderwerpen. Oftewel, wanneer valt het kwartje, zoals we voor de invoering van de euro zeiden.. Tijdens de genoemde bijeenkomst kwamen diverse van zulke doorbraken voorbij, waarbij het vaak de crux is om vooral anders en creatiever te acteren en te stoppen met het nog een keer op dezelfde wijze te proberen. Denken buiten de gebruikelijke kaders, hetgeen voorwaar nog niet meevalt.

Mijn doorbraak?

Goede vraag: hoe krijg ik het met mijn mantelzorgmanagement nu zo geregeld (trouwe lezers weten waar ik het over heb, kijk anders even bij de vorige blogs), dat organisaties het Samenspel met mantelzorgers gaan beschouwen als ‘zo voor de hand liggend’. Want dat is vaak het gevoel na introductie van een goede innovatie. Volgens Sarah Fraser (de expert die via Skype bij de bijeenkomst aanwezig was) is bij innovaties in de zorg met name ‘the cultural shift’ van belang: het samenkomen van en de verbinding tussen hoofd en hart. Mooi gezegd, waarbij echter al snel de volgende aloude vraag om de hoek komt kijken: en wat is daarvoor dan nodig?

Cultural shift

The cultural shift is naar mijn idee de gewenste situatie dat mantelzorgers gezien en behandeld worden als een gewoon onderdeel van het cliëntsysteem, zoals dat zo mooi heet. Ze horen erbij en het is alleen maar goed om daar op in te spelen in plaats van hen op een afstand te houden, wat nu nog vaak gebeurt. Deze shift, deze ambitie, reikt wel even iets verder – met alle respect! – dan wat ik elders op de site van Vilans lees: ‘We moeten familieleden het gevoel geven dat ze welkom zijn.’ Dat is echter totaal niet genoeg; we moeten ze niet alleen dat gevoel geven, het moet gewoon echt zo zijn! Hoofd en hart met elkaar verbonden. En dat voor elkaar krijgen is misschien wel de echte grote doorbraak!

Binnen 1 week is mijn mailbox aardig volgestroomd met allerlei vooraankondigingen waarbij ik gelijk de datum moet noteren om het vooral niet te missen en mezelf eigenlijk tekort doe als ik me die dag inspiratie niet zou gunnen….. En als ik snel ben, krijg ik nog een vroegboekkorting ook. Nou, zelfs met zo’n korting pieker ik er gezien de hoogte van de bedragen vaak al niet over.

Massale oproep

Het lijkt erop dat zorg- en welzijn minnend Nederland massaal wordt opgeroepen om met z’n allen slimmer, beter, sneller maar in ieder geval anders te gaan opereren. We moeten meer bereiken met minder (hoewel dat al een tijdje zo is), het moet goedkoper maar uiteraard wel duurzaam, de cliënt en het sociale netwerk moeten meer empowered worden, het nieuwe werken komt er ook nog eens aan en welke trend zie ik in de gauwigheid verder nog over het hoofd?

KIZ-congres

Maar blijkbaar kan dat anders ook zijn: eenvoudiger! Het KIZcongres van november 2011 (KIZ staat voor Kwaliteit en Veiligheid in de Zorg) heeft de rustgevende titel: “Alles draait om eenvoud”. Ik kom er geheel van bij: eenvoud. Het geeft me net zo’n fijne gevoelssensatie als ik krijg bij ‘Alles is liefde’ (fantastische feelgood-movie, dito titelsong), ook zo’n fijne oneliner.

Hou het simpel

Tot deze conclusie – hou het simpel, zal ik maar zeggen – ben ik vaker gekomen. Neem nou dat mantelzorggebeuren van mij: toen mijn moeder in het verpleeghuis zat een aantal jaar geleden, heb ik in kaart proberen te brengen wat voor haar nu kwaliteit van zorg was. Als gewezen locatiemanager van een zorglocatie en beleidsmedewerker kwaliteitszorg was ik met die opdracht nog niet jarig; daar kwamen heel wat meetlatten en checklistjes aan te pas kan ik u wel vertellen…..

Less is more

Maar hoe verrassend was de uitkomst, toen ik besloot om rücksichtslos alle ballast eruit te mikken. Kwaliteit van zorg en leven was voor haar ‘gewoon’ dat zij haar gevoel van eigenwaarde kon blijven behouden, hoe lastig dat als cva-patiënt ook was in een nog tamelijk aanbodsgerichte zorglocatie. Toen moest ik denken aan een visitekaartje dat ik heb van het Florence Nightingale Instituut: “Zorgen is… iemands gevoel van eigenwaarde hoog helpen houden.” Deze komt uit een serie die het Florence Nightingale Instituut speciaal ten behoeve van de voorstelling Zusters on Tour had laten maken. Om de beroepstrots van verpleegkundigen en verzorgenden te onderstrepen en het wezen van de toegevoegde waarde van de zorg onder de aandacht te brengen.

Uitdaging

Alles draait om eenvoud…Maar heus, zo simpel is het echt nog niet om dat in de praktijk te laten werken. Maar wel zeker een continue uitdaging, of je nu als professional in de zorg werkt of als mantelzorger voor je verwante in de weer bent. Want weet je, alles mag dan wel draaien om die eenvoud, maar die eenvoud, die draait om jullie!

NB: misschien nog interesse om meer te weten te komen over dat congres? Zie www.kizcongres.nl

De uitreiking is een succesvolle 1e stap in het proces van het mantelzorgvriendelijk maken van de 14 bij de MantelzorgKring aangesloten organisaties en het betrekken van de gemeente daarbij.

Behoefte en gebruik

In het onderzoek is mantelzorgers gevraagd naar zowel de behoefte aan mantelzorgondersteuning als naar de bekendheid en het gebruik ervan. En wat blijkt: de behoefte aan mantelzorgondersteuning is voor bepaalde ondersteuningsfuncties groter dan het feitelijke gebruik. Dit lijkt sterk te maken te hebben met twee aspecten die ook uit het onderzoek naar voren zijn gekomen:

a. De relatieve onbekendheid met mantelzorgondersteuning
b. Diverse redenen die mantelzorgers ervan weerhouden om ondersteuning te vragen.

Ervaren belasting

Ook is gevraagd naar de belasting die mantelzorgers ervaren. Die wordt over het algemeen als hoog ervaren gezien het feit dat 82% van de respondenten aangeeft dat de (zorg)situatie hen nooit loslaat en 48% van hen meldt dat zij geheel door de situatie in beslag wordt genomen. Dit vraagt om actie!

Verrassende resultaten?

Ja en nee. Nee omdat de resultaten in grote lijnen een beeld laten zien dat we ook kennen uit ander (landelijk) onderzoek. Om een paar zaken te noemen: de vrouwen zijn in de meerderheid, meer dan de helft van de mantelzorgers die de enquête hebben ingevuld zit in de categorie 40 – 64 jaar. Van alle geënquêteerden is 58% al langer dan 5 jaar mantelzorger en 40 % doet dit voor meer dan 8 uur per week. Ook een inmiddels bekend gegeven is dat meer dan helft van de mantelzorgers geen behoefte heeft aan ondersteuning. Tot zover dus geen grote verrassingen…

Waarom geen ondersteuning?

Wat we wel een opvallend resultaat vinden, is dat 62% (veel!!) van de mantelzorgers desgevraagd redenen aangeeft die hen ervan weerhouden om ondersteuning te vragen. De reden die daarbij het meest wordt genoemd – en dat is op zich wel weer een bekend gegeven – is dat mantelzorgers zichzelf niet zien als mantelzorgers die ondersteuning nodig hebben. Daarnaast vinden mantelzorgers het moeilijk om ondersteuning te vragen, vindt men dat hij of zij zelf het beste de zorg kan geven of wordt gezegd dat degene waarvoor gezorgd wordt geen vreemden in huis wil.

Uitdaging

Uit ander onderzoek is gebleken dat mantelzorgers de stap naar het zoeken van ondersteuning soms pas kunnen zetten als het water hen aan de lippen staat en zij mede daardoor wel over hun angst heen moeten stappen en over het schuldgevoel om tekort te schieten en/of te falen. Daarin ligt naar mijn idee de grootste uitdaging voor de komende jaren, waar het gaat om het voorkomen en/of verminderen van zwaar- en overbelasting bij mantelzorgers.

Traject van de 7 B’s

Alle resultaten overziende ben ik gekomen tot een aanpak die ik nu maar even betitel als het traject van de 7 B’s van de mantelzorgondersteuning (de kenner ziet hierin een uitbreiding van de POM-methodiek, Preventieve Ondersteuning van Ouderen). Het traject in het kort:

• Belangstelling wekken voor het zijn van mantelzorger,
• Bewustwording bewerkstelligen van Belasting en Behoeften,
• Bekendheid van het ondersteuningsaanbod bevorderen,
• Belemmeringen voor het gebruik van ondersteuning wegnemen,
• Benutten van het ondersteuningsaanbod daarmee dus faciliteren (voor wie dat aanbod goed kan gebruiken om niet door het ijs te zakken).

Op papier ziet dit traject er logisch en strak uit. Nu de weerbarstige praktijk nog…

Uitdaging van de MantelzorgKring

De Kring gaat zich de komende tijd richten op onder andere het geven van meer bekendheid aan de ondersteuningsmogelijkheden van alle aangesloten organisaties. Ook zal zij nagaan op welke manier mantelzorgers ‘verleid’ kunnen worden bij (dreigende) overbelasting daadwerkelijk ondersteuning te vragen. Ik – zijnde hun ex-kwartiermaker mantelzorg Hoogvliet, want mijn opdracht daar zit erop – wens hen daarbij alle wijsheid toe en ik beveel het gebruik van mijn 7 B’s van harte aan!

Meer weten?

Zie voor het persbericht van de overhandiging de homepage van de deelgemeente Hoogvliet. Op deze site zal binnenkort ook het gehele onderzoeksrapport te vinden zijn.

De Samenwerkingsovereenkomst mantelzorgondersteuning deelgemeente Hoogvliet van Rotterdam is met een heuse tekenceremonie door 14 (veld)partijen ondertekend!

Voorbereidend jaar

Diverse organisaties op het terrein van de zorg, het welzijn, vrijwilligerswerk, GGZ, mensen met een beperking en de deelgemeente (VraagWijzer/WMO-loket) zijn in 2010 een vijftal keer bij elkaar geweest. Wat hebben we in huis aan aanbod, wat doen we nu met en voor mantelzorgers, wat weten we van hen, wat zegt de literatuur erover, welke ervaringen zijn elders reeds opgedaan et cetera. Dat soort vragen hebben we onszelf en elkaar gesteld.

Kwartiermaker

Mijn rol in dit geheel is die van Kwartiermaker mantelzorg: organisaties in een MantelzorgKring bijeen brengen en enthousiasmeren. De thema’s waren, kernachtig gezegd, Kennismaken, Delen, Doen en Daden. En een van de Daden is het formaliseren van de samenwerking, opmaat voor een inspirerend vervolg…

Niet vrijblijvend…

De plannen voor 2011 liegen er niet om en zo hoort het ook! De vrijblijvendheid voorbij zullen we maar zeggen. Het aanbod aan ondersteuning is inmiddels in kaart gebracht, partijen kennen elkaar, VraagWijzer en de consulent mantelzorg zijn de geaccepteerde spinnen in het web en nu is de eigen mantelzorgvriendelijkheid van partijen aan de beurt! Uiteraard betrek ik daarbij het gedachtegoed van het mantelzorgmanagement.

Tegelwijsheid!

De overeenkomst is een feit, applausje voor onszelf. Maar, bij dit soort beschreven velletjes papier moet het dus uitdrukkelijk niet blijven! Om dat te illustreren hebben de deelnemers elkaar krachtig de hand geschud en hebben zij elkaar – als stoffelijk blijk van alle goede plannen – een tegeltje gegeven, met daarop de volgende tekst:

Goed idee?

Met zo’n tegeltje sta je (letterlijk!) niet met lege handen … Voor wie nu denkt, dat is grappig zo’n tegeltje, mijn baas kan zo’n ‘call to action’ ook wel gebruiken boven zijn/haar bureau of bed, zie dan eens www.posttegeltje.nl of een andere aanbieder. Kind kan de was doen, zo gepiept. In Hoogvliet gaat de tegel massaal aan de muur zo heb ik begrepen en ik hoop dat men er vaak frontaal tegenaan loopt.

Gewoon…

En dat alles om ervoor te zorgen dat mantelzorgende burgers lekker kunnen blijven mantelzorgen als ze dat willen en zij zich daarbij gewoon gesteund voelen, in welke (zorg)setting hun verwanten zich ook bevinden! Want daar gaat het toch GEWOON allemaal om!?

Een mooi statement in deze tijd waarin duurzaamheid, ook in de zorg, een steeds prominentere rol gaat/moet gaan krijgen! Graag draag ik mijn steentje bij aan het vermeerderen van kennis over mantelzorgmanagement.

Terugblik 2010

De mantelzorger als zorgpartner is een ambitie die al enkele jaren te beluisteren valt. Het jaar 2010 heeft deze ambitie weer van nieuwe instrumenten, handvatten en inspiratie voorzien. Graag noem ik hier twee goede en inspirerende voorbeelden.

Inspiratie

De 2e versie van de Instrumentenkoffer Mantelzorg als Zorgpartner verscheen (www.transmuralezorg.nl), met als doel het delen van kennis tussen zorgverleners. Ervaringen en materiaal van binnen en buiten de regio Den haag zijn in dit boekje gebundeld, van beleidsbrief tot lesbrief en van onderzoek tot draaiboek!

Het expertisecentrum Mantelzorg (samenwerking van MOVISIE en Vilans) en ActiZ brachten het Impulspakket samenspel uit, met daarin veel materiaal vanuit de praktijk. Zie www.expertisecentrummantelzorg.nl. Het doel van het impulspakket is om zorgverleners en hun managers handreikingen te geven om het samenspel met mantelzorgers te verbeteren. Ook hier veel gedeelde kennis, op papier en op een cd-rom. Het begrip SOFA wordt geïntroduceerd als metafoor en handvat voor het samenspel met mantelzorg: Samenwerken, Ondersteunen, Faciliteren en Afstemmen.

Broodnodige aandacht

Steeds meer raakt de samenleving doordrongen van het feit dat aandacht voor mantelzorg broodnodig is. Tijdens de 5e mantelzorglezing die door Anton Westerlaken, bestuurder bij het Erasmus Universitair Medisch Centrum in Rotterdam, in juni dit jaar werd uitgesproken, gaf hij als volgt het belang aan van mantelzorg: ‘De zaken lopen vast. Het is mijn diepe overtuiging dat we mantelzorg beter moeten ondersteunen. Anders redt de professionele zorg het niet. Of is het resultaat overbelaste mantelzorgers. Nu moeten we goed kiezen om te voorkomen dat de zorg door z’n hoeven zakt.’

Reactie vanuit het veld

N.a.v. de workshop mantelzorgmanagement die ik voor het Programma Zorg voor Beter On Tour in november jl. heb gegeven (zie mijn vorige log) , kreeg ik van een van de deelnemers, een docent van een ROC-college, na afloop een e-mail met daarin de volgende tekst:

“Ik heb van je workshop zitten genieten in die zin dat ik eindelijk ergens bevestigd kreeg hóe belangrijk het in de zorg is om aandacht te besteden aan de Mantelzorg en hóe weinig aandacht er in de praktijk (met name in verpleeg-verzorgingshuizen) aan besteed wordt. Vervolgens heb je prima handvatten gegeven om gefaseerd met de mantelzorg in overleg te gaan! Ik ga mij sterk maken om dit onderwerp prominent in het Curriculum van ons onderwijs neer te zetten; volgens mij noodzakelijk (maar ook onontkoombaar)…”

Ook dat is duurzaamheid, zorgen dat jonge mensen het mee krijgen in hun opleiding….

Hoe doe je dat nu concreet?

Om me heen hoor ik steeds meer de vraag: hoe doe je dat nou, het realiseren van dat mooie ideaal van mantelzorg als partner in de zorg? De visie op goed samenspel heb ik op basis van pilot-ervaringen vertaald in 4 routekaarten, die heel concreet laten zien wat er nodig is om het gewenste samenspel met mantelzorgers te realiseren. De routekaarten gaan over Bezieling, Essentiële randvoorwaarden, Samenspel in het Primaire Proces en het Monitoren en verbeteren van het Samenspel. De routekaarten zullen binnenkort beschikbaar komen via internet. Kun je niet wachten, stuur dan een mailtje en ik stuur ze je graag toe.

Duurzame uitdaging voor 2011

Om aandacht voor mantelzorgondersteuning serieus te laten beklijven (dus geen kortstondige hype of een hobby van een enkeling), moet er een stevig en toekomstbestendig kader worden neergezet. Ook in 2011 hoop ik daaraan te kunnen bijdragen en bloggen is naar mijn idee een van de manieren om opgedane kennis en ervaringen te delen.

Fijne dagen, goed & gezond Nieuwjaar gewenst!
Ina Mouris

Zoals je elders op deze site kunt lezen, gaat Zorg voor Beter weer On Tour. Vanwege mijn betrokkenheid bij onder andere de pilot mantelzorgmanagement in Verpleeghuis Bosch en Duin in Scheveningen, ben ik door de organisatie uitgenodigd om een bijdrage te leveren aan het programma. Daarbij is het de bedoeling om deelnemers concrete handvatten aan te reiken om in hun eigen werkomgeving aan de slag te gaan met het verbeteren van de zorg. Nou, die uitnodiging heb ik natuurlijk met alle plezier aangepakt, want deze Tour biedt mij een geweldig podium om mijn gedachtegoed te delen en met zorgprofessionals over samenspel met mantelzorg in gesprek te gaan!

Routekaarten

De laatste maanden heb ik – tussen allerlei activiteiten als mantelzorger door – samen met Antoinette Bolscher Consultancy hard gewerkt om de methode mantelzorgmanagement verder uit te werken en te testen. Dat heeft naast een uitgebreide map met prestaties, mantelzorgrollen, achtergrondmateriaal en voorbeeldendocumenten ook een zeer handzaam A4-overzicht met routekaarten opgeleverd. We hebben 4 routekaarten samengesteld, die met elkaar concreet de weg wijzen naar de realisatie van een goed Samenspel met mantelzorg. De kaarten betreffen de routes Bezieling, Randvoorwaarden, Primair Proces en Monitoren en verbeteren. Tijdens mijn workshop op de 16e ga ik uitgebreid op mantelzorgmanagement en de routes in en zullen alle deelnemers dit overzicht ontvangen.

Optimaal samenspel

Ik hoop daarmee bij te dragen aan wat zo mooi heet: het stimuleren van een optimaal samenspel tussen formele en informele zorg in de intramurale langdurende ouderenzorg. Er zijn op het moment dat ik dit schrijf nog voldoende plaatsen beschikbaar voor mijn workshop, maar als je belangstelling hebt, wacht niet te lang. Ook de workshop van De Professionele Mens (“Samenwerken met de familie van de cliënt”) is zeker de moeite waard, en daar wordt al heel druk op ingetekend. Een duidelijk signaal dat de belangstelling voor het belangrijke onderwerp van mantelzorg en mantelzorgondersteuning groeiende is!

Energie en inspiratie

In Utrecht is er uiteraard veel meer te zien en te horen over de thema’s cliëntgericht werken, geest en lichaam, veiligheid, probleemgedrag, vrijheidsbeperkende maatregelen en kennis delen binnen de organisatie. Op 29 november is er trouwens ook een Zorg voor Beter On Tour-dag en wel in Roermond, maar daar ben ik niet bij aanwezig. Ik heb inmiddels een aantal On Tour – bijeenkomsten bezocht en ik moet zeggen, het zijn altijd dagen die bruisen van energie en veel inspiratie bieden! En de toegang is nog steeds gratis….. Dus graag tot ziens op 16 november!!

Zorgen voor later

Mijn vriendin had mij namelijk gevraagd of ik executeur wil zijn, dus of ik haar nalatenschap wil afhandelen. En of ik daarnaast ook de bewindvoering op me wil nemen voor haar twee meiden van 18 en13 jaar, tot beiden in ieder geval 21 jaar zullen zijn. Uiteraard heb ik ja gezegd, zonder me eigenlijk af te vragen wat de consequenties van mijn ‘ja’ zou zijn. En dat is misschien maar goed ook, want haar twee vragen zijn in beantwoording en uitvoering zeer omvangrijk, zoals ik nu in de praktijk uitgebreid mag ervaren. Maar wie A zegt..!

Nazorg-mantelzorger?

In zekere zin voldoe ik nu aan een drietal elementen van de ‘formele’ definitie van de mantelzorger. Ik ben momenteel meer dan acht uur per week voor haar bezig (zeker nu ik greep op alles moet krijgen), dat zou wel eens langer dan drie maanden kunnen gaan duren en wat ik allemaal moet doen, overstijgt de gebruikelijke zorg naar mijn idee in ruime mate.
Misschien ben ik wel zoiets als een nazorg-mantelzorger, hoewel ik deze soort mantelzorger in de literatuur nog niet ben tegengekomen..

Aandacht voor het cliëntsysteem

Mijn formele taken betreffen – kort gezegd – het verdelen/verkopen van haar bezittingen en het daarna voor de kinderen zo goed mogelijk beheren van de erfenis. Maar naar mijn idee komt er uitgebreid meer bij kijken dan deze ‘zakelijke’ omschrijving doet vermoeden. En dat ‘meer’ is met name de aandacht voor het cliëntsysteem. Ziehier de analogie met mantelzorgmanagement.
Wat ik bepleit in mijn methode mantelzorgmanagement is de aandacht voor de verwachtingen van alle betrokkenen, het geven van ruimte aan emoties van verdriet en rouw en waar gewenst het ondersteunen van de diverse mensen/mantelzorgers die om de cliënt heen staan en stonden.

Aandacht voor verwachtingen

Tot mijn verrassing merk ik dat ik in mijn rol als nazorg-mantelzorger juist deze dingen in de praktijk probeer te brengen. Om mijn vriendin heen staan zussen, kinderen, een ex-man, diens nieuwe vriendin, buurtgenoten/mantelzorgers en goede vrienden. Zij hebben verschillende emoties bij en herinneringen aan haar, haar huis en spullen, en wensen en ideeën over een al dan niet billijke verdeling van haar nalatenschap. Aandacht hiervoor is erg belangrijk.

Voortzetten van de relaties

Ook zijn er verschillende gedachten over hoe de onderlinge relaties – mede in het belang van de kinderen – in de toekomst moeten/kunnen worden voortgezet. Hoe kun je mensen in deze nieuwe situatie nu zo goed mogelijk met elkaar verbinden, zoals mijn vriendin dat graag zou hebben gezien? Aandacht voor emoties en wensen is voor mij de noodzakelijke basis voor het zo goed mogelijk kunnen verrichten van de aan mij toevertrouwde taken. Net zo goed als dat de basis is voor een zo goed mogelijke relatie met de mantelzorger als partner in zorg.

Meten van tevredenheid?

Het houden van een cliënttevredenheidsonderzoek is voor mijn vriendin helaas niet meer zo relevant (wat zou ze zelf om dit idee hebben moeten lachen..) Ik hoop echter dat als zij mij op aarde zo bezig ziet met het regelen en doen, zij zeer tevreden zal zijn met haar keuze voor mij, juist vanwege mijn aandacht voor het cliëntsysteem.

Practice what you preach dear!, is de zin die daarbij zomaar op haar lippen zou kunnen liggen..

Bovenstaande zijn allemaal begrippen die gisteren over de tafel zijn gegaan in de 2e vergadering van de MantelzorgKring Hoogvliet. Dit is een overleg van allerlei zorg- en dienstverlenende organisaties in deelgemeente hoogvliet, die zaak willen maken van een goede/betere ondersteuning van mantelzorgers. Voorwaar een goede zaak!

Waar heb ik dat nou gelaten…

Is het bovenstaande rijtje al een soort van indrukwekkend, moet je eens googelen op mantelzorg, je weet niet wat je ziet! Ik ben nu op het punt beland dat ik denk ergens iets gelezen te hebben maar echt niet meer weet waar dat nou stond. Kent u dat? En zeker als het in mijn gedachten een mooie, treffende beschrijving was, zit ik voor ik het weet weer een uur te rommelen op de pc (want ik probeer niet alles te printen, wat soms echt moeilijk is) en te bladeren in allerlei folders, stapels, mappen en ordners.

Ekster

Ik ben inmiddels een kratje aan het vullen met al het materiaal dat ik dit jaar, maar ook daarvoor, als een soort ekster op conferenties enzo over mantelzorg verzameld heb. Ook mijn pc moet ik hoognodig weer eens onder handen nemen, want nu staat mantelzorginfo op wel tig verschillende plaatsen bij diverse klanten, ook niet slim dus. Het is van belang om in ieder geval een goede index aan te maken, want alles stoppen onder de M van Mantelzorg is vragen om problemen.

Orde in de chaos

Ik kijk helemaal uit naar de komende week, want dan mogen het kratje en een goed gevulde memorystick plus laptop gezellig mee op vakantie! We hebben op een camping een huisje gehuurd en de weersverwachting maakt me weinig uit want ik ga lekker een week hobbyen; orde in de chaos scheppen!! En nieuwe plannen bedenken voor mijn mantelzorgklussen na de vakantie!

Beter te genieten

Hoor ik u denken arme huisgenoten? Ach, ze zijn het inmiddels wel gewend dat deze dame gewoon geen behoefte heeft aan 24 uur per dag vakantie c.q. niksdoen en luieren. En ik schijn volgens hun zeggen beter te genieten te zijn na een paar uur rommelen, lezen en schrijven. Helemaal vrolijk geworden plons ik dan met overgave in het campingzwembad. Om daar al spetterend op mijn rug (beetje stiekem) verder na te denken over welke workshops we nou es op de 3e vergadering van de MantelzorgKring Hoogvliet zullen gaan houden..

Dus grote kans dat mijn man bij het inpakken morgen aan me zal vragen: schat, vergeet je in ieder geval je kratje en je laptop niet?

Fijne zomer!

En ik voel me op deze site – met een verse foto ‘alleen’ – toch in vertrouwd gezelschap, want ook welkom terug Tiertsje en Liesbeth….. Wij kennen elkaar van Zusters on Tour, de grote landelijke Tourhit in verzorgings en verpleeghuizen, waaraan jullie in de voorbereiding als ambassadeur in de zorg ook hebben bijgedragen! En jullie hebben veel te vertellen is mijn ervaring…

Nieuwe reisgenoten

Elke nieuwe opdracht brengt weer nieuwe contacten en mogelijkheden met zich mee. Dat is het boeiende van het zijn van zzp-er in de zorg (en dat staat voor zelfstandige zonder personeel en niet voor zorgzwaartepakket-bezorger!!). Hier even een korte ‘saaie’ update, dan weten jullie vanuit welke perspectieven ik lekker druk-druk ben.

Mantelzorg nu nog hotter..

Schreef ik in 2007 al dat aandacht voor mantelzorg hot was, nou, het gaat er alleen maar warmer aan toe. Zo heeft elke deelgemeente in Rotterdam een zogenaamde Kwartiermaker Mantelzorg ingesteld, die in het jaar 2010 allerlei partijen en organisaties moet zien te brengen om gezamenlijk de mantelzorgondersteuning een serieuze boost te geven. Ik ben aangesteld door de deelgemeente Hoogvliet om de gewenste samenwerking en ondersteuning stevig vorm te geven. En dat brengt me ook in contact met organisaties in de gehandicaptenzorg en de GGZ; terreinen die voor mij nog wel wat geheimen hebben…

Conceptueel kader mantelzorgmanagement

Sinds Theo en ik in 2007 bij ZonMw een aanvraag indienden voor een innovatieve pilot, heeft het innovatievirus mij gegrepen. Als heuse zorgondernemer heb ik een zorginnovatievoucher verkregen, waarmee ik (deels zelf betaald) een kennisinstelling in heb kunnen huren die momenteel voor mij bezig is het conceptuele kader van mantelzorgmanagement verder uit te werken. Wat een luxe dat iemand al mijn rijpe en groene ideeën nu zo op een rijtje aan het zetten is! En juist het sparren daarover maakt vast dat het resultaat meer zal zijn dan de bekende som der delen.

Maar ook in de praktijk!

Bij zorgorganisatie De Stromen krijg ik twee kansen om mantelzorgmanagement in de praktijk verder handen en voeten te geven. In zowel een verzorgings- als een verpleeghuis ga ik met een project familieparticipatie aan de slag. Hier gebruik ik mijn Quick scan om de huidige stand van zaken neer te zetten en vervolgens gericht verder te gaan bouwen aan het partnerschap tussen mantelzorgers en professionals. Helemaal top om het ontwikkelde kader gelijk in de praktijk te kunnen toetsen, want daar moet het natuurlijk z’n vruchten af gaan werpen.

En dan nog het ‘kennis beter delen’-verhaal

Maar dat is nog niet alles; met landelijk opleider KMBV ga ik de samenwerking aan om mantelzorgmanagement met hopelijk velen te gaan delen. We hebben een aantal modules bedacht, voor zowel (locatie)managers als medewerkers op de afdeling. Ik ben heel benieuwd wat de belangstelling voor dit nieuwe aanbod zal zijn, maar dat zal denk ik pas na de zomer duidelijk worden. We gaan immers steeds meer richting de ‘Grote Vakantie Tour’; op weg naar het Partnerschap met zon, zee en zaligheid!!