Successen!?

Het is zo prachtig om te zien hoe makkelijk het is om rondom het eten en drinken door kleine veranderingen grote resultaten te halen. Te zien hoe allerlei mensen zichzelf overtreffen in de manier waarop ze nu met hun werk bezig zijn. Ik leer zoveel! We halen zoveel successen op zoveel gebieden. Alhoewel: veel successen??????

Bescheidenheid of grote ambities

Het is grappig, maar op het moment dat ik dacht over de successen (met andere woorden, ik ben over veel zaken heel tevreden) schoot ik gelijk in de mij zo bekende modus van wat ik ook wel noem: klein maken van wat er gepresteerd wordt. Is dat valse bescheidenheid? Is dat mijn neiging te grote ambities te hebben?

Ego

Al doorpratend stelde mijn collega nog een vraag: je zegt dat dit project bijdraagt tot een kwaliteitsverbetering in het dagelijkse bestaan van de cliënten. Waar heb je het dan over? Met andere woorden: wanneer ben jij tevreden? Weer zo’n gewetensvraag: gaat het meten van succes over mij als ambitieus projectleider of gaat het over de cliënten? Ik ben nog niet verlicht, dus als ik heel eerlijk ben gaat het wel degelijk ook over mij: de mate waarin de cliënten tevreden zijn over de veranderingen, koppel ik aan mijn ego. Weg is het idee dat ik mijn ego redelijk onder controle heb…..

Wat is kwaliteit

Maar goed, terug naar de vraag: wat is kwaliteit? Ik denk dat de kwaliteit van bestaan bepaald wordt door het individu. Wat ik als kwaliteit bestempel, hoeft voor de ander nog niet eens een issue te zijn. Persoonlijk ben ik niet echt geïnteresseerd in eten, dus is de impact van veranderingen op dit gebied op mijn kwaliteit van bestaan minimaal. Uitgaande van de veronderstelling dat voor veel van onze clienten het eten zo ongeveer op de bovenste plaats staat van primaire levensbehoeften, kan ik dus geen verband leggen tussen mijn beleving op dit gebied en dat van hun. Objectiveren dus!

Criteria voor kwaliteit

In ons project is een van de doelstellingen dat in elke woning wordt vastgesteld welke meetbare kwaliteitscriteria gelden om te kunnen bepalen of we het goed doen. Wat we dan doen is eigenlijk het opstellen van groepsnormen. Daarbij kom je dan uit op zaken als tafelmanieren, sfeeraspecten en al dan niet met betrokkenheid van de cliënten maaltijden bereiden. Dan nog hou je de individualiteit. Daarvan hebben we afgesproken dat we in de Persoonlijke Plannen opnemen wat voor de cliënt belangrijk is als het om eten en drinken gaat. Ook geen slecht plan, al zeg ik het zelf.

Cliënt zelf

Blijft over: de beoordeling van de cliënt. Doen we het dan zo goed als we denken? Vooralsnog kom ik uit op het antwoord op de oorspronkelijke vraag. “Kwaliteit is in het kader van dit project dat een cliënt zichtbaar geniet van zijn eten en lachend een komkommertje helpt schillen…..

Wordt vervolgd…

Mooie opdracht

Dit jaar gaan de centrale keukens dicht en ligt er een mooie opdracht voor ons klaar. We zijn vorig jaar begonnen met het project ‘SMAAK! Zo wil ik eten…’ binnen het traject Management van Kwaliteit. De bedoeling van het project is dat we de clienten meer keuzes geven als het gaat om eten en drinken. Veel clienten leven van maaltijd tot koffie tot maaltijd tot koffie tot ……Wat is een mooiere kans om clienten de kans te geven zelf te kiezen dan dit onderwerp? Het wordt ons op een presenteerblaadje aangereikt.

Eten en drinken aanpassen aan cliënten

Of toch niet? Het is heel makkelijk gezegd, maar voor veel groepsleiders levert het zelf kiezen vragen en onzekerheden op. We bezoeken alle woningen en praten met de medewerkers over hoe ze het eten en drinken nu vormgeven. Dan gaat het niet alleen over wat er bij het ontbijt gegeten wordt, maar ook over het maken van de boodschappenlijstjes, het boodschappen doen, de aardappels schillen en fruitsmoothies maken. We praten over de inbreng van de clienten en wat ze nodig hebben om zelfstandig te kunnen drinken. We voeren discussies over de manier waarop ze, binnen de gegeven omstandigheden in de woning, zaken meer kunnen aanpassen aan wat de clienten willen.

Eng om te veranderen

Veel medewerkers vinden het moeilijk, horen misschien ook een oordeel over hun werk. We stuiten soms op flinke weerstand. Ik ben er van overtuigd dat de meesten veranderen eng vinden, onzeker zijn, geen helder idee hebben hoe het dan anders kan……Daarom kiezen we voor het principe: eigen tijd, eigen tempo. De druk opvoeren heeft geen zin, helpen en steunen wel. Vanuit ons project proberen we de krachten van ondersteuners te bundelen zodat we de wensen van clienten en medewerkers realiseerbaar maken. Het moet vooral gemakkelijk zijn voor groepsleiding. Wil je koken? Geen stapel formulieren en telefoontjes om geld voor pannen en potten te krijgen, maar een simpele link op het intranet.

De beste pleitbezorger

Terug naar Patrick. Hij hangt over zijn fietsstuur en komt terug op de proefsessie. Hij heeft, met ouders, andere cliënten en medewerkers, het eten van drie leveranciers geproefd. Op een formulier met pictogrammen en smileys kon hij van elk gerecht aankruisen of hij het lekker vond. Geweldig vond hij het. Van mij heeft hij, net als alle andere proevers, een brief (uiteraard met pictogrammen) gekregen waarin stond welke leverancier heeft ‘gewonnen’. “Krijgen ze een prijs? Ik vond B het lekkerst, maar ik ga toch in de vergadering tegen de groepsleiding zeggen dat ze moeten gaan koken. Dan eet ik net zo lekker als bij oma”.

Ik denk dat Patrick groepsleiding sneller over de streep trekt dan ik: hij is de beste pleitbezorger als het om veranderen gaat…..

Reden daarvoor is dat de bereidingstijd van een blog groter is dan de tijd die wij tot onze beschikking hebben. Tijdens het verbetertraject heeft u bij ons een kijkje kunnen nemen in het receptenboek, dat ‘Zuidwester schuift aan’ heet. We zullen hier niet terugblikken, maar willen toch een korte update geven van de huidige stand van zaken.

Recept verfijnen

‘Zuidwester schuift aan’ komt nu tegen het kookpunt, klaar om op te dienen. Na de Raad van Bestuur hebben we ons recept ook aan het MT prijsgegeven. Dit leverde positieve reacties op, al kregen we het advies om enkele ingrediënten in andere dosering te gebruiken. Wij zullen ons recept de komende weken verfijnen en toespitsen op de gasten aan tafel.

Hoewel het nog niet helemaal rond en zeker is, verwachten we wel (al is het iets later dan gepland) dat we tegen het einde van de herfst kunnen starten met de implementatie van ons verbeterconcept.

We wensen alle collega-verbeteraars en verbeteraars-in-wording dezelfde inspiratie, evenveel enthousiasme en vooral een smakelijke voorzetting toe bij de uitrol van hun verbeterconcept. Maar wat ons betreft…

Goede bekomst!

Het verbeterconcept bleek goed aan te sluiten bij de visie en de koers die onze stichting op dit moment vaart. Kwalitatief hoogstaande zorg op het gebied van eten en drinken. Zorg geleverd door gemotiveerde, enthousiaste en geschoolde medewerkers. Een multidisciplinaire benadering is het uitgangspunt wat betreft aandacht voor bewegen, overgewicht, ondervoeding en natuurlijk aandacht voor sfeer en ambiance tijdens de maaltijd. Natuurlijk mag hierin ook de door ons gemiste diëtist niet ontbreken.

Als eerste zou elke locatie van onze organisatie moeten beschikken over een eigen multidisciplinair eet- en drinkteam. Dat werkt met een taakbeschrijving zoals we deze ontwikkeld hebben tijdens het verbeterjaar. Deze taakbeschrijving is onderdeel van het nog vast te stellen beleidsstuk Eten en Drinken. Deze eet- en drinkteams zijn verantwoordelijk voor het uitrollen van het verbeterconcept in hun eigen locatie.

Voor de goede implementatie van het beleid en de visie eten en drinken is het belangrijk hier een overkoepelende coördinatie voor te hebben. Daarvoor is het samenstellen en installeren van een specialistenteam “implementatie verbeterconcept” voor de duur van een jaar noodzakelijk. De taken van het specialistenteam bestaan uit het toezien op de implementatie, het aanspreken van de juiste personen in de lijn, het inventariseren en snel reageren van/op onvoorziene omstandigheden tijdens de uitrol.
Later, wanneer de uitrol loopt, zal het specialistenteam zich toeleggen op gerichte casuïstiek, vragen en problemen vanuit de lokale eet- en drinkteams, beleidsvorming en kwaliteitshandhaving. Hiertoe zal de samenstelling van het specialistenteam veranderen in de disciplines van de behandel- en expertisefuncties uit alle regio’s van de organisatie.

Oké, het idee leek dus goed. Maar dan meteen de kritische kanttekeningen: wie zou wat betalen, hoeveel extra tijd zou dit van de medewerkers vragen, konden we de implementatie echt binnen een jaar afronden? Allerlei vragen waar een management zich terecht mee bezighoudt. De Raad van Bestuur was gematigd enthousiast, maar dat is niet voldoende. Om een goede uitrol te kunnen waarborgen hebben we ook de goedkeuring nodig van het hele MT. Pas als het hele MT het verbeterconcept in hun harten gesloten heeft, kan er een nieuwe opdracht worden gegeven om het concept in de organisatie uit te rollen.
We zijn inmiddels uitgenodigd om na onze vakantie onze plannen toe te lichten in het MT- overleg. We gaan er vol vertrouwen tegenaan en verwachten het verbeterconcept, gesteund door ons enthousiasme, met glans door het MT te loodsen.

Utrecht is een jaar lang het kloppend hart geweest van het verbetertraject. Met nuttige workshops, het uitwisselen van tips en trucs en bij een dipje in de motivatie was er altijd wel iemand die je een zetje in de goede richting gaf of wist te inspireren.

Spontaan vervolgmotto

Zo ook op de slotconferentie. Tijdens een van de opdrachten bij de workshop van Herman werd spontaan ons vervolgmotto geboren: ‘LEKKER BEZIG!!! Met elkaar voor kwaliteit aan tafel’. Een motto waarmee voor ons als projectleiders de wissel werd gemaakt van afsluiten van het verbeterjaar naar de start van het implementatiejaar. Verder kon iedereen gaan shoppen op de verbetermarkt bij de andere teams om bij elkaar te kijken wat er allemaal is ontwikkeld en welke verbeteringen er in andere organisaties zijn doorgevoerd. We waren zeker in goed gezelschap, veel goede dingen zijn het afgelopen jaar ontstaan door noeste arbeid!

Verbeterrugzak

Ook enkele van deze ideeën hebben we in onze ‘verbeterrugzak’ meegenomen. Zo lijkt het ons leuk om in de toekomst een gezondheidsweek te organiseren naar voorbeeld van ‘de Brink’ (andere deelnemer aan het verbetertraject, red.). Jammer is alleen dat we slechts nog ideeën mee hebben kunnen als een soort kapstok. Het uitwisselen van ontwikkeld materiaal als dvd’s, kookboeken heeft helaas nog niet plaatsgevonden. We hebben als projectleiders van Zuidwester aangegeven het een goed idee te vinden wanneer elk team zijn ‘verbetering’ letterlijk met de andere teams deelt. Zo komt naar ons idee ‘best practice’ het beste tot zijn recht. In sommige gevallen zal dit met kosten gepaard gaan (die naar ons idee door Vilans gedragen zouden moeten worden), in andere gevallen zal een postzegel en een envelop afdoende blijken. Het kernteam heeft aangegeven hiermee aan de slag te gaan.

Kennisbank

Sinds kort staat er op deze site een Kennisbank (er wordt op dit moment hard gewerkt aan het verder vullen van deze Kennisbank met resultaten van verbetertrajecten en -projecten, red.) . Alle instellingen die hebben deelgenomen aan het traject kunnen hun resultaten, zogenoemde pareltjes, van het verbeterjaar delen met anderen via deze kennisbank. Aanmelding ‘Pareltjes’ bij Kennisbank Zorg voor Beter heeft als doel succesvolle verbeteringen te delen met de hele sector.
Wat hebben we nog meer meegenomen uit Utrecht? Kennis en ervaring over projectmatig werken, het organiseren van netwerken, het opstellen van doelen, het uitvoeren en interpreteren van metingen.

Een afsluiting van iets kan je ook vieren. Hoe we dat met onze pilotwoning hebben gedaan, is te lezen in onze volgende weblog..

Vanaf het begin

Toen het allemaal begon een jaar geleden was eten en drinken een niet nader beschreven onderdeel van het dagprogramma van de groep. Door opgedane kennis en ervaring was van elke individuele cliënt bekend wat zijn of haar voorkeuren waren. Alleen… waar stond dat? Wie wist het? En gold het, na al die jaren, nog steeds dat speklapjes met krootjes favoriet zijn? Toen we aan de slag gingen met “Zuidwester schuift aan” kreeg het thema al snel een eigen plekje. Voor de medewerkers geen poespas met ingewikkelde nieuwe werkwijzen, maar een aanvulling op het dagelijks werk. Iets wat nauwelijks meer tijd kost, maar meer kan opleveren.

Persoonlijke waardering

Wat ons voor deze blog inspireert is de persoonlijke waardering van deze veranderingen. Naast de beoordeling in een rapportcijfer zagen we dit ook in de vluchtige krabbels die waren toegevoegd aan de lijsten. In de toelichtingen die de medewerkers gaven bij het ingevulde schema staan woorden als “maar ik vond al dat we het goed deden bij ons op de groep”. Kennelijk is dan toch sprake van een verbetering in de overtreffende trap: van goed naar beter naar best?! Het is leuk te zien dan we ons niet graag in een hokje willen laten plaatsen: de kruisjes staan ook tussen de beoordelingen + of ++ en de cijfers die worden uitgereikt hebben twee decimalen! Zo lastig is een verandering te waarderen in een gekaderd geheel.

Nee

De verbetering lijkt op papier niet groot wanneer we de cijfers van de pilotwoning vergelijken met die van de startmeting. Dit valt te verklaren. We wilden vooral een visie en beleid ontwikkelen omtrent eten en drinken. We hadden bruikbare en op de werkvloer ontwikkelde documenten nodig om deze visie en beleid praktisch te vertalen naar de cliënt. Dat hebben we nu en dat is voor ons als projectleiders een hele grote verbetering binnen onze organisatie.

Op de werkvloer vonden de pilotmedewerkers dat ze al goed bezig waren met eten en drinken. Toch zijn ze zich nog bewuster geworden van het belang van een goede maaltijdverstrekking en tijd voor onze cliënt. Die bewustwording had goede gevolgen voor de cliënt. De excel-vragenlijsten, verstrekt door Zorg voor Beter, sloten hier maar ten dele op aan. Daarbij; de meetgegevens van de cliënten worden beïnvloed door het feit dat deze voor 80% van de cliënten van de pilotwoning is ingevuld door de persoonlijk begeleider.

Soms

Soms merken we dat het effect van het olievlekprincipe al aan het werk is. Ook op andere woongroepen dan onze pilotwoning lijkt eten en drinken al meer in de schijnwerpers te staan. En zij weten ons gewoon gemakkelijker te vinden en aan te spreken. Het thema wakkert ook de creativiteit van de medewerkers aan. Ideeën om aan een kookboekje te gaan werken worden al aangedragen en hulpmiddelen die de zelfstandigheid van de cliënt bevorderen worden uitgedacht.

Ja

Ja, zinvol is het het afgelopen jaar zeker geweest. Met elkaar multidisciplinair werken aan een thema dat dagelijks aan de orde is, is een grote uitdaging. Als projectleiders hebben we hier veel van geleerd. Een verandering teweeg brengen is een inspannende bezigheid. Als organisatie hebben we een thema naar voren gebracht dat tot nu toe te veel onderbelicht is geweest. Eten en drinken is niet alleen onder het voetlicht gebracht. Het heeft zelfs een eigen plek gekregen binnen het beleid van onze organisatie.

Maar het allerbelangrijkste is natuurlijk de cliënt. Die heeft het meeste baat gehad bij dit project. De wensen en de voorkeuren van de cliënt staan centraal. Het beleid onderschrijft het belang van een omgeving die kennis neemt van deze voorkeuren, mogelijkheden en wensen en hiernaar handelt. We hebben nog enkele weken en dan wordt het verbeterjaar officieel beëindigd in Utrecht, met de slotconferentie van Zorg voor Beter “Bijzonder smakelijk”. Daarna volgt er nog een intensief jaar van implementatie. De mouwen worden nog verder opgestroopt om de cliënt optimaal te kunnen ondersteunen met zorg op smakelijke maat!

Gestructureerd en compleet

Pfoe.. hoe tevreden we ook zijn, we zijn er nog lang niet. Wat we tot nu toe in handen hebben is een beleid- en visiestuk dat door de procesbeschrijving en verwante stukken een gestructureerd en compleet pakket is. De cliënten van de pilotwoning hebben binnenkort, conform de procesbeschrijving ‘ondersteuning en support eten en drinken’, een individueel protocol in het zorgdossier. De medewerkers van de pilotgroep hebben de groepsafspraken met elkaar geformuleerd en handelen daarnaar. Vakgroepen spreken met elkaar over de taken en functies van eet- en drinkteams. Kortom, alle molentjes draaien op volle toeren.

Adembenemende eindspurt

In gesprek met elkaar horen we dat eten en drinken bespreekbaar is geworden. In wandelgangen worden we aangesproken door medewerkers die ons in de rol van verbeteraar weten te vinden en vragen en suggesties voorleggen. Dat zijn punten waar wij als verbeteraars al heel tevreden mee zijn. Maar tegelijk zijn we ambitieus genoeg om te beseffen dat het een adembenemende eindspurt moet worden!

Veel tijd nodig

Terug naar de vragen van de goeroe. Wat we nog nodig hebben is vooral tijd. Tijd om alles voor de slotconferentie naar onze volle tevredenheid klaar te krijgen. We zijn druk in de weer met het schrijven van een implementatieplan. De laatste twee maanden zijn aangebroken. Het verbeterjaar dient eerst officieel te worden beëindigd voordat het uitrollen kan gaan beginnen. April staat in het teken van de eindmeting. Het afgelopen jaar was een smakelijk jaar en het thema Eten en Drinken was Hot Item, zeker voor de betrokkenen van het verbeterteam. Na dit jaar zullen de gegevens van de nulmeting moeten worden vergeleken met de huidige stand van zaken. En hoewel we al veel signalen krijgen dat er een verandering gaande is, zijn we toch erg benieuwd naar de resultaten van de eindmeting.

Verbeterkeuken

Even een opfrissertje uit onze verbeterkeuken:
Aan het begin van het verbetertraject “Zuidwester schuift aan” waren er een aantal speerpunten, waarmee we aan de slag zijn gegaan. Zo vond groepsleiding dat de volgende zaken voor verbetering vatbaar

• In kaart brengen van wensen en voorkeuren met de cliënt
• De begeleiding tijden de eetsituatie
• Tijdsaspecten rondom de eetsituatie
• Het kunnen aantonen en evalueren van het hanteren van handelingsafspraken
• Kennis van eetproblematiek bij medewerkers
• Het signaleren van en adequaat reageren op eet- en drinkproblematiek

Door het invoeren van het proces “ondersteuning en support eten en drinken” is het gehele traject van eten en drinken, maaltijdverstrekking, en de registratie en evaluatie hiervan helder en transparant geworden. Verantwoordelijkheden zijn vastgelegd en criteria ter evaluatie geformuleerd.

Implementatietraject met hete hangijzers

Niet alles hebben we tijdens het verbeterjaar al kunnen aanpakken. Ook in het vervolgtraject, dat van de implementatie, zijn er wat hete hangijzers. Niet alleen willen we het geaccordeerde beleid gaan uitrollen, borgen en verankeren in de gehele organisatie. Het afgelopen jaar hebben we, mede door de conferentiebijeenkomsten met de overige deelnemende instellingen, gemerkt dat het ontbreken van een aan de organisatie verbonden diëtist een manco is. Doelgroep- en daaraan verwante problematiek (waaronder die van overgewicht) maken dat deze discipline het multidisciplinaire plaatje compleet zou maken. Ook is scholing van medewerkers op het gebied van eet – en drinkproblematiek is zeer gewenst, maar tot op heden niet organisatiebreed aangepakt. Daarom loopt parallel aan het implementatietraject het spoor van het opstellen van een scholingstraject ‘eten en drinken’. De vakgroep Logopedie heeft hierin al het initiatief genomen.

Nog lang niet klaar!

Tenslotte zullen we het einde van ons verbeterjaar als verbeterteam met elkaar vieren. De cliënten van de pilotwoning zullen in het zonnetje worden gezet (Herman den B. mocht je dit lezen, je bent namens Marjolein nog steeds welkom om voor hen te koken!). Maar het einde van het verbeterjaar betekent niet dat deze klus er voor ons op zit. Er wacht ons een zo mogelijk nog grotere klus, namelijk die van de implementatie van het beleid eten en drinken. We kijken er nu al naar uit !!

“Janneman Robinson! Je bent net op tijd om het prachtigste moment van de dag te beleven!” riep Poeh uit.
“Welk moment?” lachte Janneman Robinson.
Het moment waarop jij en ik… wij worden!” grinnikte Poeh.

Zoals je kunt zien is ons dat ook deze week weer gelukt….

R U E S T H E R M S R L O Y W T T K E R N T E A M
U J Z S O U R S A F T S I L K C E H C Z L W E H A
E V N E S N E W M V E R B E T E R T R A J E C T L
K V T R E T S O M Y R N E H S G Z U R O A R S C O
R E H H J N E R E T E B R E V N C S F J G K H O G
O R S U J M I R C F C D W E R I Q N C S T C E Q O
O S N C O V T X L E C A L P A L G P B B W O C N P
V L Y O K S C D I V M A K J I L E K A M S N L E E
B I U M A B U P E Y S C F R V E L U N C H F A G D
E K T Z A E R D N T F Y S I O T H E R A P E U T I
U K M S R L T S T N M I L N J S L A B J Y R K E S
B E M F P E S A D U K A C Z E L J A T F J E R M T
X N N E S V N I E A N N T W R E M A J B Z N F Z K
F N U M F I I P K S J E X D Q O C P N A K T Z O A
H A L T A N K R S M D I E E T D X M B N R I C R A
G L M A S G R O C M I D D E L H A R N I S E W G R
L P E F P T E T H A E F O Y Q G M B V D T T D V S
R R T E E E W O A A R D A P P E L P U R E E B O L
D E I L O C G C A J E I R O L A C U K A U I N O I
I T N K R N Z O L Z K W E I S I V E C C O Z N R C
E E G L G A Q L S M A R T I R Q Y W E B L O G B H
L B F E R I Z S E E R E T S E W D I U Z R Y Y E T
E R E E J B M A E T R E T E B R E V E V P V F T G
B E E D I M C H U W W U M A R J O L E I N Z E E D
G V Y J O A S C G G N I N O W T O L I P Z D V R U

HENRYMOSTERT
VERBETERTRAJECT
SMAKELIJK
AMBIANCE
PROTOCOL
CHECKLIST
PILOTWONING
MARJOLEIN
VERBETERTEAM
ZUIDWESTER
MIDDELHARNIS
CLIENT
VOORKEUR
WENSEN
GROEPSAFSPRAAK VISIE
BELEID
WERKINSTRUCTIE
WEBLOG
ESTHER
JAN
LUNCH
TAFELKLEED
KAARSLICHT
DEKSCHAAL
AARDAPPELPUREE
DIEET
CALORIE
VERSLIKKEN
NULMETING VERBETERPLAN
KERNTEAM
VILANS
ZORGVOORBETER
LAPLACE
WERKCONFERENTIE
VERBETEREN
LOGOPEDIST
FYSIOTHERAPEUT
SMARTI
DOELSTELLING
PDSA
BELEVING

Enkele maanden geleden vroegen wij Wilco Blok, cliënt van onze pilotwoning Botter 4, ons het een en ander te vertellen over het eten en drinken op zijn woning. Hij kon smakelijk vertellen over maaltijden, wensen en voorkeuren. Deze keer dus teamleidster Marjolein Hanenberg die enkele vragen beantwoordt.

Op welke manier is Botter 4 betrokken bij het verbetertraject?

Botter 4 is bij het project betrokken als pilotgroep. Het is een heel diverse groep waar acht cliënten wonen. Een aantal cliënten en medewerkers zijn best kritisch over het eten en de eetsituatie. Eén medewerker en ikzelf zijn betrokken bij het regionale verbeterteam.

Marjolein, we zijn nu op de helft van het verbeterjaar, waar kijk je het afgelopen jaar op terug?

Er is duidelijk meer aandacht voor de eetsituatie, er zijn geen heel grote veranderingen geweest, maar de verandering zit vooral in de kleine dingen. En het er mee bezig zijn. Niet meer alles vanzelfsprekend vinden.

Zijn er inmiddels al veranderingen doorgevoerd naar aanleiding van het verbetertraject Zuidwester schuift aan?

Ja, we hebben doorzichtige schalen aangeschaft voor op tafel zodat iedereen ziet wat erin zit en we hebben meer aandacht voor het dekken van de tafel. Ook merken we nu dat cliënten het leuk vinden om zelf op te scheppen. Daarnaast staan er nu tijdens de warme maaltijd kannen met water op tafel. In het begin werd er vreemd tegenaan gekeken, nu drinken de meeste cliënten water bij de maaltijd.

Wilko vertelde in zijn verhaal dat het eten bijna net zo lekker of zelfs even lekker smaakt als bij zijn moeder. Dat is positief, ervaar je dit bij alle bewoners van Botter 4?

Er zijn mensen die alles lusten, maar er zijn meerdere cliënten die het eten van de huidige leverancier erg lekker vinden.

Eet je zelf wel eens een hapje mee?

Wij eten niet mee met de cliënten, maar ik proef het wel omdat ik wel wil weten wat ze voorgezet krijgen.

In hoeverre neem jij jouw normen en waarden mee aan de eettafel van botter 4?

In alles wat je doet neem je wel iets van je eigen normen en waarden mee. Het is echter wel heel belangrijk dat je steeds voor ogen houdt dat je hier niet voor jezelf werkt maar voor de cliënten. Daarom moet je kijken naar wat voor hun belangrijk is. Sfeer, rust en aandacht tijdens de maaltijd is erg belangrijk.

Is dat bespreekbaar in het team?

Ja, we bespreken het ook tijdens teambespreking en soms komt daar een discussie uit. We hanteren nu ook groepsafspraken rondom de maaltijden. De groepsafspraken gaan wel uit van datgene wat voor de cliënten belangrijk is.

Wat heeft het verbetertraject het team (tot nu toe) gebracht?

Er wordt kritisch gekeken naar de eetsituatie. Bovendien is het thema ‘Eten en Drinken’ meer gaan leven. Het is ook leuk om er als team mee bezig te zijn en de invloed te zien van soms een heel kleine verandering.

Wat heeft het verbetertraject de cliënt gebracht?

Meer tijd en aandacht voor de maaltijd. Zo zijn zij meer betrokken bij de maaltijdkeuze. Ieder op zijn of haar manier geniet van de verandering. Ook komt er een protocol Eten & Drinken waarin voor een ieder individueel staat beschreven wat belangrijk is. Dit wordt toegevoegd aan het werkplekhandboek

Wat zou je graag nog verbeterd zien op het gebied van de maaltijdverstrekking?

Dat het weer als normaal gezien wordt dat je als medewerker mee-eet met de cliënt en eet wat de pot schaft. Nu komen medewerkers met hun eigen prakje aan de eettafel zitten.

Over enkele maanden eindigt het verbetertraject en zal het zich verder uitrollen door de organisatie. Wat zou je de andere groepen willen meegeven?

Kijk goed hoe je binnen je woning omgaat met eten, drinken en de eetsituatie. Wees kritisch en kijk wat beter kan. Het is leuk om er mee bezig te zijn.

Wie zou je nog eens aan willen laten schuiven bij Botter 4 en waarom?

Herman den Blijker. Ik zou het dan erg leuk vinden als hij ook de maaltijd bereidt met het budget dat we hebben.

Het proces “Eten en Drinken binnen St. Zuidwester” hebben we onderverdeeld in een aantal stappen die beschreven staan in de procesbeschrijving “Ondersteuning en support eten en drinken”.

Stap voor stap

De eerste stap is het moment dat een nieuwe cliënt zich aanmeldt bij Zuidwester. Er zal een ‘checklist bij plaatsing’ worden ingevuld met cliënt en/of cliëntvertegenwoordiger. Hiermee wordt de situatie rondom eten en drinken van de cliënt in kaart gebracht en worden voorkeuren, voedingsgewoontes, aanpassingen en wensen duidelijk gemaakt.

Persoonlijke begeleiding

Wanneer een cliënt woonachtig is binnen St. Zuidwester krijgt deze een persoonlijk begeleider toegewezen. Hierbij zijn twee lijnen te onderscheiden: de eerste en belangrijkste lijn wordt uitgezet door de persoonlijk begeleider. Deze heeft de aansturende rol in het gehele proces. De persoonlijk begeleider:

• zorgt voor het maken van afspraken met de cliënt/cliëntvertegenwoordiging,
• verwoordt dit in het individueel protocol eten en drinken.
• beschrijft en actualiseert met collega’s groepsafspraken m.b.t. maaltijdverstrekking en ambiance
• signaleert en legt contact met het eetteam
• informeert betrokkenen en plant evaluatiemomenten

Rol ‘eetteam’

De tweede lijn is het traject van diagnostiek en advisering vanuit het eetteam. Het document ‘Beschrijving functies en taken eetteam’ beschrijft de taken en werkwijze van het eetteam. Het eetteam houdt zich primair bezig met het optimaliseren van de eet- en drinksituatie bij de individuele cliënt door naast diagnostisering en advisering ook scholing van de medewerkers op het gebied van eet- en drinkproblematiek te verzorgen.

Protocol voor de gehele organisatie

We hebben als verbeterteam, naast het beschrijven van het proces, ook documenten ontwikkeld die binnen de gehele organisatie gebruikt zullen gaan worden. Het document “Individueel Protocol Eten & Drinken” beschrijft het volledig plaatje van de cliënt in het maaltijdproces. Het protocol wordt in nauwe samenwerking van wonen, dagbesteding en eetteam vastgesteld. Wanneer dit protocol voor akkoord getekend is door het eetteam zorgt de pb-er dat alle betrokkenen hiervan op de hoogte zijn. Het Individueel protocol is onderdeel van het zorgdossier van de cliënt en wordt tevens vastgelegd in het werkplekhandboek op de woning en de dagbestedinglocatie.

Voor ‘beleid’ en de ‘visie’ zoeken we op dit moment nog de juiste ingrediënten.